شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

سه شنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۸ - ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹

سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

در برابر توطئه هائی که چون تگرگ می بارد، بايد جانب مجاهدين را گرفت، امّا...
مينو مهرپويا

مجاهدین از آغاز برای آزادی خلق و میهن شان بود که قدم در راه پُرسنگلاخ مبارزه گذاشتند و بهمین دلیل  مردمی عدالت طلب و قابل احترام هستند و هم اینک نیز هر ایرانی شریفی که از استبداد و استعمار بیزار است (حتی اگر با مجاهدین هم آهنگی نداشته باشد باید در برابر توطئه های رنگارنگی که چون تگرگ می بارد، جانب آنان را بگیرد)- اما ...،
اما واقعیت مزبور دلیل بر این نمیشود که هر چه مجاهدين ميگويند وحی مُنزل است و مثلا هر روایت رسمی و کليشه ای از سوی مجاهدین در مورد مخالفین و جداشدگانشان را می توان پذیرفت.
با کمال تاسف در مواردی گزارشات مجاهدین واقعیت را بازتاب نداده و در مورد مخالفان خودشان آگاهانه جوسازی شده است و این مسئله بر بسیاری از ایرانیان پوشیده نیست. در گذشته های دور نیز مثلا در مورد برخی افرادی که به ناچار از قرارگاه اشرف به «رُمادیه» عراق  اوت شده بودند، می شنیدیم که فلان فرد (خواهری که پیش تر در صفوف رزمندگان بوده) آنجا خودفروشی میکند!! و دروغ های کثیف و زشت دیگری که در مورد آن بی پناهان تکرار و تکرار می شد. این فقط یک مثال است...
واقعیت مزبور آشکارتر از آن است که مجاهدین بتوانند آن را َسمبل و ماست مالی کنند. بعدها هم به دروغ به برخی از مخالفان تهمت های اخلاقی زده شد و یا مزدور و نفوذی و کمک بازجو و شاگرد جلاد و تیرخلاص زن و مامور ترور رهبری مقاومت !! معرفی شده و می شوند. در حالیکه مجاهدین اگر از خر ِ «کبر و غرور» پائین می آمدند می توانستند با صداقت و صراحت ِ یک نیروی انقلابی به این حقیقت اشاره کنند که مبارزه علیه ارتجاع سخت و پُرابتلاء است و همه نمی توانند تا پایان راه همراهی کنند و همه افراد دینامیسم کافی را ندارند و یا به دلائل گوناگون نسبت به مجاهدین مسئله دارند و لذا از صفوف مجاهدین فاصله می گیرند و تنها و تنها کمتر از 2 درصد آنان به خط و خطوط رژیم وصل شده در شمار امثال بهزاد نظامی و عدالتیان در می آیند. مابقی در اکثر تظاهرات مجاهدین علیه رژیم در کنار مجاهدین هستند و برای اینکه زبان رژیم را ببندند، از آنچه برسرشان آمده هرگز سخنی نگفته اند ...
اما با اينکه گاه در مواجهه حضوری با اين افراد که در تظاهرات ضد رژيم شرکت می کنند، سلام و عليک و خوش و بِش می شود، پشت سرشان تبلیغ شد که جداشدگان کوفی و خائن و نفوذی ، و لابد مامور وزارت اطلاعات و...هستند . اصلا به علت جداشدن از همسرانشان صفوف مبارزه را ترک کردند و اِله و ِبله...  بعد هم در توافق با دولت صدام  شماری از معترضين قرارگاه اشرف را با اسرای عراقی در کشورمان تاق زدند و به اصطلاح کوفی ها و خائنین را به آن سوی مرز (طرف ایران) هُل دادند...اینها واقعیت هائی است که نمی شود با خیمه شب بازی و شانتاژ رویش سرپوش گذاشت.
افراد مستقر در تیف نیز روز و روزگاری در صبحگاه مجاهدین سرود ای طلایه داران و ای مجاهد و میهن شهیدان را سر میدادند و همه فرزندان پاک این میهن اند و چه زشت است چون حالا با مجاهدین نیستند آنان را عمله و اکره رژیم آخوندی جلوه دهیم.
ممکنست تک و توکی از آنان با همه چیز خداحافظی کرده باشند اما اکثر آنان هنوز در سر سودای آزادی میهن شان را دارند و باید درک شان نمود. برای اینکه سوء تفاهم نشود بار دیگر آنچه را در ابتدای این سطور نوشتم بازنویسی میکنم. 
مجاهدین از آغاز برای آزادی خلق و میهن شان بود که قدم در راه پُرسنگلاخ مبارزه گذاشتند و بهمین دلیل مردمی، عدالت طلب و قابل احترام هستند و هم اینک نیز هر ایرانی شریفی که از استبداد و استعمار بیزار است (حتی اگر با مجاهدین هم آهنگی نداشته باشد باید در برابر توطئه های رنگارنگی که چون تگرگ بر آنان می بارد، جانب آنان را بگیرد.اما...


 



منبع: سايت ديدگاه



نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از مينو مهرپويا:


يافت نشد.






[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.