سايت ديدگاه

تفاوت «ما» با آلماني ها
علی ناظر


اخيرا، وقتي منافع ملي-ميهني و سياسي - اقتصادي آلمان به خطر افتاد، دو حزب اصلي آلمان در يک تفاهم و همبستگي بي سابقه هم پيمان شدند. «يکي شدند» تا کشور خود را از تلاطم هاي سياسي - اقتصادي به سلامت عبور دهند. کسي در اين کشور کشته نشده است، کسي شکنجه نشده است، هيچ خطري دموکراسي را تهديد نمي کند، فقط به فقط منافع ملي- ميهني و سياسي-اقتصادي حکم مي کرد که «يکي شوند».
حال به خود بنگريم. روي سخن من با سران احزاب و نهاد هاي شناسنامه دار سياسي است. رژيمي جلاد و مرتجع 27 سال است که مي کشد و زندگي ما را به تاراج برده است، 27 سال است که کشور هاي جهانخوار در مراودات سياسي و تجاري انسانيت را فداي منافع و اهداف خود کرده اند، 27 سال است که در تبعيد به سر مي بريم، اما هنوز به اين نتيجه نرسيده ايم که «بايد يکي شد». واقعا چه اتفاقي بايد بيفتد تا «يکي شويم»؟
چند هزار نفر تن فروشي کنند، معتاد شوند، هفته ها گرسنه بخوابند، تا بيدار شويم؟
بيهوده نيست که آلمان ها و جهان غرب فکر مي کنند که از ما برترند.
علي ناظر 3 آذر 1384 - ديدگاه



منبع: سايت ديدگاه



[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.