سايت ديدگاه

اعتماد شرطی و عکس العملی
علی ناظر


امروز، یکی از دوستان دیدگاه، متن انتقادی زیر را برای من ای میل کرده اند.

به ایشان نوشتم که در این روزها به علت مشغله فراوان مهلت پاسخگویی ندارم، اما فکر می کنم بد نباشد تا این نقطه نظر مورد توجه همگان قرار بگیرد. (از ایشان اجازه گرفتم که برخی از جملات را ویرایش کنم).

 

این نوشته سوال های بسیاری را در ذهن من زنده کرد، که بعدا به آنها خواهم پرداخت.

با سپاس از این کاربر عزیز

علی ناظر

25 فروردین 1390

 

متن دریافتی

آقای ناظر گرامی با سلام
لطفا اگر ممکن است به من توضيح دهيد که فردی مثل علی سالاری که نه به سرنگونی معتقد است و علنا مجاهدين خلق را تروريست ميداند و از خواست کديور و صدری به عنوان جنبش دموکراسی خواهی ايران دفاع کرده و در تمام نوشته هايش از خاتمی و موسوی و غيره دفاع کرده ووو... چرا بايد در سايت سرنگونی طلب ديدگاه امکان مجانی پيدا کند؟ آيا فکر نميکنيد که با اينکار صف منتقدان دلسوز با چنين افرادی در هم ريخته ميشود؟

باور کنيد مجاهدين بی جهت و علت به هر نوع برخورد و انتقادی حساس نشده اند. ميدانيد اين جنبش و کوشندگان آن چه زخمها که از پشت نخورده اند؟

ميگويند مار گزيده از ريسمان سياه و سفيد ميترسد. فکر ميکنم اين شرح حال مجاهدين و ما هوادارانشان شده است. تا جائی که حتی بچه های هواداری همچون من به مطالب و انتقادات عزيزانی که بخوبی ميدانيم انتقاد و ايرادشان از سرد درد ميباشد، مثل شما و آقای يغمائی و مصداقی و ...حساس هستيم و شرطی و عکس العملی برخورد ميکنيم. چرا که از طرف ديگر مشاهده ميکنيم که امثال سالاری و پاسدار گنجی و ... هم که کينه و عقده بی مرزشان با مجاهدين اظهرو من الشمس است بعضا همين حرفها و گفته ها، اما از موضع کين توزی و شيطان سازی از مجاهدين ميزنند.

شما به عنوان مسئول سايت ديدگاه ميتوانيد با کمک به مرز بندی با امثال اين حضرات، زمينه را برای التيام همان زخمهای بی اعتمادی را که خودتان گفته ايد فراهم کنيد.
پيروز و موفق باشيد.

امضا محفوظ

 



منبع: سايت ديدگاه



[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.