شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah

زمان به سرعت سپری می شود/ چهار سال چون برق و باد به سرعت گذشت و اینک چهارسال از پیروزی بلوک بورژاوزی در انتخابات پارلمانی و تعدادی از کمون های سوئد سپری شده است روز نوزدهم سپتامبر بار دیگر آخرین روز برای اتمام رای گیری و انتخاب نمایندگان پارلمان سوئد برای گزینش دولت جدید است که در کنار آن نیز انتخابات شهرداری ها و استانی نیز برگزار می شود تا سکانداران رهبری و هدایت کمون های سوئد که نقش زیادی در اداره محلی دارند به سرانجام برسد!

حدود بیست روز تا پایان موعد رآی گیری باقی است و در این مدت نظر سنجی ها گاه برتری اندک بلوک راست را نشان داده است و گاهی برتری بلوک سرخ را. اما واقعیت این است که برای انتخابات پارلمانی این دوره از انتخابات نمی توان فقط به نظر سنجی ها اکتفا کرد زیرا شرائط دو بلوک در این دوره به گونه ای است که کمتر کارشناسی می تواند بیش بینی کند کدام یک از دو بلوک برنده انتخابات پارلمانی هستند و کدام یک از دو بلوک می توانند ترکیب شوراها و کمون های محلی و استانی را دگرگون کنند!

مالیات/ آموزش / بهداشت و بیمه های اجتماعی / موضوع اساسی در برنامه دو بلوک انتخاباتی است و این امر تازه گی ندارد زیرا در طول چند دوره گذشته این موارد همواره اساس تئوری و تبلیغات انتخاباتی احزاب هر دو بلوک را تشکیل داده است. در بحث مالیات/ که برای مردم رفاه طلب و تنبل سوئد بسیار اهمیت دارد احزاب بورژوازی نیم نگاهی بیشتری به حفظ منافع کارفرمایان دارند در حالی که احزاب بلوک چپ به وضعیت درآمدی و معیشتی کارکنان و کارمندان در برابر ثروت اندوزی کارفرمایان توجه دارند و تفاوت در این خصوص در میزان درصد های مالیاتی است نه چیز دیگری! به طور مثال در کنفرانس خبری که با شرکت فردریک راینفلد، یوران هگلوند، مود اولوفسون و یان بیورکلوند از رهبران احزاب بلوک راست در روز گذشته برگزار شد /این بلوک در برنامه‌ی انتخاباتی مشترك خود اعلام كردند که در صورت پيروزی اتحاد احزاب بورژوائی، برای پنجمين بار، به کارفرمایان، تخفیف مالیاتی کارفرمایان برای استخدام بیکاران داده ‌خواهد شد.
این تخفیف مالیاتی هزينه‌‌ای معادل ۱۲ ميليارد کرون در بر خواهد داشت و علاوه بر آن سقف معینی براى كسانى كه مجبور به پرداخت ماليات دولتی هستند تعیین خواهد شد! کاهش مالیات از خرید خدمات خانگی که بخشی از رفرم مالیاتی دولت ائتلاف بورژوائی است از سوی جناح رقیب یعنی اپوزیسیون سرخ و سبز مورد انتقاد است به نحوی که روز گذشته آنها اعلام کردند در صورت پیروزی در انتخابات عمومی پیشرو، آن را ملغا میکنند. اپوزیسیون با این توضیح که چنین رفرمی تنها قشر مرفۀ جامعه را شامل میشود و اجرای آن پرهزینه است با آن مخالفت میکنند در حالی که دولت بر این طبل میکوبد که این رفرم موقعیتهای کاری جدیدی را پدید آورده و بسیاری از آنانی که تا به حال در این شاخه به شکل سیاه کار میکردند را صاحب کار سفید کرده است. شب گذشته در یک مناظره کوتاه تلویزیونی فردریک رینلفدت نخست وزیر محافظه کار و مونا سالین رهبر اپوزیسیون این کشور بر سر این مسئله رو در روی هم قرار قرار گرفتند. نکتۀ فردردیک رینفلدت در این مناظره این بود که:
« اغلب این مسئله برای ما چالشی است و برای خود من معمائی است که چگونه میشود در روز روشن پیشنهادی را طرح کرد که با الغای چنین اصلاحاتی باعث از بین رفتن موقعیتهای شغلی میشود و گروه بزرگی از مردم، هزاران نفر را بسوی بیکاری سوق داد.»
و مونا سالین رهبر حزب سوسیالدمکرات از اتحاد سرخ و سبز در پاسخ میگوید:
« عدهای قلیلی و در رأس آنها، ثروتمندان از یک و سه دهم میلیارد کرون مالیاتی که همگی پرداخت میکنند، از رهگذر این رفرم مالیاتی بهره میبرند. و این همان گروهیاند که ماهانه از محل کسر مالیاتی هزاران کرون سود میبرند و این در حالی است که همزمان بیست و پنج هزار نفراز کارهائی چون مراقبت از کودکان، مدارس و مراقبت از بزرگسالان، برکنار میشوند. سیاست همواره مبتنی است بر تعیین اولویت و ایدئولوژی ما جناح سرخ و سبز مبتنی بر اولویت دادن به حذف چنین رفرمی است.»(1).

اما/ در قلمرو سیاست خارجی/ دو روی گرد جدید در بین دو بلوک وجود دارد. حزب چپ در بلوک سرخ خواستار خروج نیروهای نظامی سوئدی از افغانستان است و بلوک راست خواهان کاهش کمک به کشورهائی که قبلا در مدار کمک رسانی سوئد قرار گرفته بودند. در کنفرانس مشترک رهبران بلوک سرخ و سبز که در آن مونا سالين، لارش اولی و پیتر اریکسون (سخنگوی حزب محیط زیست) سرکت داشتند، اعلام شد كه در صورت پيروزى بلوك سرخ و سبز، از سال۲۰۱۱ خروج نيروهاى نظامى سوئد از افغانستان آغازخواهد شد. اما آن چه که مشخص است بعید است که در سیاست خارجی سوئد تغییر عمده ای در صورت هر یک از دو بلوک پدید آید. زیرا هر دو بلوک در بنیاد و استراتژی به منافع مردم و دولت سوئد توجه و تکیه دارند و فقط در تاکتیک های مقطعی می تواند مانورهای مقطعی را در این زمینه انجام دهند. اگر چه بلوک راست به بل.ک بورژوازی موسوم شده اند اما این بلوک در مقایسه با بلوک احزاب دست راستی در کشورهائی مانند آلمان / فرانسه و... تفاوت زیادی در نگرش های سیاسی و اقتصادی دارند/ زیرا به حساسیت و آگاهی مردم سوئد و ترکیب رآی دهندگان در خصوص کسب و افزایش امکانات رفاهی و این که مردم با هیچ فرد و حزبی تعارف ندارند به خوبی مطلع هستندو آگاه هستند!

در رابطه با جمهوری اسلامی ایران با این که دو بلوک اشاره مستقیمی نداشته اند اما از هم اکنو ن می توان به تبیین موضع دو گروه پرداخت. سنت سوسیال دموکرات ها به عنوان حزب حاکم و تعیین کننده در بلوک سرخ و سبز از گذشته نشان داده است که حاضر با مماشات با جمهوری اسلامی هستند و حتی سازمانامنیت سوئد تحت نظارت آنان/ در دوره هائی به جاسوسان و تروریست های حکومت ایران اجازه دادند تا در سوئد به جاسوسی و ترور مخالفان به پردازند و در مقابل امتیازات اقتصادی و سیاسی بیشتری کسب کنند/ با این که مونا سالین رهبر بل.ک سرخ و سبز شخصیت متفاوتی با یوران پرشون رهبر قبلی حزب سوسیال دموکرات دارد اما استراتژی سیاست خارجی نشان داده است که وی هم به تنهائی قادر به تغییرات گسترده در زمینه این سیاست نیست! بعد از فروش کارخانه ولوو چینی ها / نماد بزرگ اقتصادی روابط تجاری بین نظام ولایت فقیه و سوئد عملا رنگ باخت و حزب مدرات به عنوان حزب حاکم در بلوک راست سوئد/ زمینه های گسترش تجارتی با جمهوری اسلامی ایران به حوزه های دیگر اقتصادی کشاند. زمانی که سوئد در سال گذشته رئیس دوره ای اتحادیه اروپا بود / دولت این کشور سعی کرد تا از افزایش تنش در پرونده هسته ای و نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران جلوگیری کند. ارزش مبادلات تجاری دو کشور در سال گذشته یک میلیارد دلار بود که بیش بینی می شود در پایان سال جاری این رقم افزایش یابد!

در جریان جنبش مردم ایران و کودتای سپاهیان در ایران/ سفیر سوئد از شرکت نماینده‌ی این کشور، به عنوان رئيس دوره‌ای اتحادیه‌ی اروپا، در مراسم تحلیف محمود احمدی‌نژاد دفاع کرد.

چندی بیش بود که روزنامه وال استريت جورنال در بخش ديدگاه های خود مطلبی داشت به قلم ماتس تونهاگ، روزنامه نگار و مفسر سوئدی که ضمن نقد مواضع و سياست دولت سوئد در قبال ايران از وزير خارجه اين کشور نيز به خاطر آنچه که وی آن را «حمايت و پوشش ديپلماتيک» از ايران توصيف می کند به شدت انتقاد می کند.
ماتس تونهاگ در مقدمه مطلب خود در روزنامه وال استريت جورنال حکومت ايران را بزرگترين خطر برای خاورميانه و جهان توصيف کرده و می افزايد که محمود احمدی نژاد رييس جمهور ايران که منکر وقوع نسل کشی يهوديان است بارها اسرائيل را به نابودی کامل تهديد کرده است. گروههای دست نشانده ايران مثل حزب الله و حماس نيز اين دشمنی و تهديد را تشديد کرده و خود حکومت ايران نيز در پی دستيابی به سلاح های هسته ای است.
نويسنده سپس می پرسد که چرا با وجود همه اين تهديدها دولت سوئد از ايران حمايت می کند؟ در شرايطی که تمام دمکراسی های غرب با اعمال فشار به ايران می خواهند که برنامه های هسته ای آن کشور متوقف شود کارل بيلد وزیر امورخارجه سوئد در اين زمينه تزلزل نشان می دهد. او حتی سعی کرده که مذاکرات و تصميم گيری اتحاديه اروپا برای تحريم ايران را به بن بست بکشاند.
به نوشته تحليلگر سوئدی وزير خارجه اين کشور در وب لاگ شخصی خود تحريم های مصوب شورای امنيت را زير سئوال برده و از توافقنامه تهران با ميانجيگری برزيل و ترکيه حمايت کرده است. اين در حالی است که سازمان ملل متحد با آن توافق مخالفت کرد چون بر توقف برنامه های هسته ايران هيچ تاثير نخواهد داشت!

با این که تنش در مورد نقش سوئد در حوادث ایران و تلاش دستگاه امنیتی این کشور(سپو) برای جمع آوری اطلاعات در مناطقی از ایران و پلمپ کردن شرکت سوئدی تولید کننده لوازم آرایشی اوری فله ایم/ در تهران نشانه هائی از تنش سیاسی بین دو کشور است اما/ این موضوعات نمی تواند به تنش مهمی در روابط دو کشور منتهی شود!

به نقل از رادیو پژواک! korosh_ims@yahoo.com

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.