شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

پنجشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۹ -  ۴ ژوئن ۲۰۲۰



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

حکام ایران مسئول فاجعه هستند [یادداشت سیاسی نبرد خلق]

مهدي سامع

برای همه ی ناظران و فعالان سیاسی که رویدادهای یک ماه گذشته پیرامون نحوه برخورد رژیم ایران با مساله اتمی را پیگیری کرده اند این سوال مطرح است که سیاست اعلام جنگ «سران جمهوری اسلامی» و ماجراجوییهای آنان با محاسبه چه فرصتها طراحی شده است؟ آیا وقتی سید علی خامنه ای به عنوان راس هرم نظام در روز چهارشنبه ٢٨ دی مدعی می شود که:«جمهوري اسلامي ايران اكنون در زمره كشورهاي عضو باشگاه هسته يي جهان است»، می خواهد یک بلوف سیاسی توخالی برای ترساندن دیگران مطرح کرده باشد و یا در پشت این ادعا جدیتی نهفته است؟ عربده کشیها و کف بر دهان آوردنهای احمدی نژاد را باید لفاظیهای پوچ ارزیابی کرد و یا این اراجیف تاریخ و محل مصرف معینی دارد؟

این که آیا قدرتهای بزرگ به دستیابی رژیم ایران به سلاح اتمی تن خواهند داد یا نه و در صورتی که برای آنان سلاح اتمی در دست یک رژیم غیر متعارف غیر قابل قبول باشد در مقابله با استبداد مذهبی حاکم بر ایران چه واکنشی نشان خواهند داد، سوال دیگریست که هر روزه از جانب رسانه ها و گروههای سیاسی مطرح و هر یک بنا به سمت گیریهای و ارزیابیهای خود بدان پاسخ می دهند.

واقعیت انکار ناپدیر این است که رژیم ولایت فقیه به دنبال دستيابي به سلاح اتمي است و این رویکرد بخشی از استراتژی امنیتی استبداد مذهبی حاکم بر ایران است.

امروز دیگر همگان تائید می کنند که «انرژی اتمی» برای رژیم ایران یک بهانه است و آن چه در پس هیاهو ی «استقلال طلبی» نهفته است چیزی جز تلاش برای دستیابی به سلاح اتمی نمی باشد.

حتی آقای فيليپ دوست بلازی، وزیر امور خارجه فرانسه هم که دولتش از مدافعان سرسخت جمهوری اسلامی بوده ناچار است بگوید که:«آژانس بين المللی انرژی اتمی تاکنون هشت بار ايران را نسبت به پيمان بين المللی منع گسترش جنگ افزارهای اتمی متخلف شناخته» است.

آقای البرادعی هم که بنا به موقعیت شغلی خود همواره موضع بینابینی اتخاذ می کرده ناچار است اعتراف کند که جمهوری اسلامی به ساختن بمب اتمی نزدیک است.

اعتراف به این حقیقت که البته سالهاست مقاومت ایران روی آن پافشاری می کند، گرچه از سر اجبار صورت می گیرد، با این حال یک گام جدی در جهت شناخت سیاستهای ماجراجویانه رژیم ایران برای جهانیان است.

در همین روند است که آژانس بين‌المللی انرژی اتمی چهارشنبه شب(٢٨ دی ١٣٨۴) با انتشار بيانيه‌ای از برگزاری نشست فوق‌العاده شورای حكام در روز دوم فوريه خبر داد. اين نشست بر اساس نامه مورخ 28 دی نمايندگان دائمی آلمان، فرانسه و انگليس در آژانس بين‌المللی انرژی اتمی به رييس شورای حكام، برگزار می ‌شود. هدف از اين نشست بحث درباره اجرای پادمان آژانس در ايران عنوان شده است. اروپا در نظر دارد تا در پيش نويس قطعنامه ای که به اجلاس فوق العاده شورای حکام ارائه می کند، خواهان ارجاع پرونده رژیم ايران به شورای امنيت شود. اين قطعنامه كه توسط فرانسه‌، انگليس و آلمان تهيه شده اگر به تصویب شورای حکام آژانس بين‌المللی انرژی اتمی برسد، پرونده اتمی جمهوری اسلامی به شورای امنيت سازمان ملل داده خواهد شد که در این حالت یک چالش مهم برای رژیم ایران ایجاد خواهد شد. در همین رابطه رژیم ایران برای وقت گذراندن و زمان خریدن طی نامه ای خطاب به سه كشور اروپايی خواستار ادامه مذاکره شد.

علی اصغر سلطانيه نماينده دائم جمهوری اسلامی در آژانس بين المللی انرژی اتمی در مورد نامه جواد وعيدی معاون امنيت بين‌الملل شوراي‌عالی امنيت ولایت خامنه ای خطاب به سه كشور اروپايی می گوید:«ما در اين نامه همچنين ضمن اعلام حمايت خود از مذاكره با اروپا و اين كه مذاكرات را هدفمند مي‌بينيم، نسبت به تسهيل كار در آژانس و جلسه‌ای كه در پيش است، ابراز اميدواری كرديم.» سه کشور اروپایی با پیشنهاد مذاکره مخالفت کردند.

انگلستان پيشنهاد رژیم مبنى بر ادامه مذاكرات را پوچ خواند. يكى از سخنگويان وزارت خارجه فرانسه روز چهارشنبه 28 دی در پاريس گفت، تداوم مذاكرات در گرو «توقف كامل» برنامه اتمى ايران است.

بنابرین دو طرف در وضعیتی قرار دارند که عقب نشینی هرکدام از آنان سبب پیشروی دیگری می شود و از این جهت به نظر می رسد که قدرت مانور رژیم ایران برای جلوگیری از ارجاع پرونده به شورای امنیت سازمان ملل متحد به پایان رسیده است.

با این حال این سیاست در داخل رژیم بدون چالش پیش نخواهد رفت. هفته نامه امید جوان در شماره روز جمعه 30 دی می نویسد:«پرونده ایران نه از ترس لولویی که برای ما تراشیده اند بلکه در مقام پرهیز از تبعات منفی اقتصادی نباید به شورای امنیت ارجاع شود.» امید جوان ادامه می دهد که سران رژیم باید از «ایدئولوژیک کردن موضوع هسته ای و تقدس بخشیدن» به آن بپرهیزند. و بالاخره این نشریه دولتی نتیجه می گیرد که:«برخورداری از انرژی هسته ای نه یک اصل مسلم دینی است و نه قطعه ای از خاک وطن که در راه آن جان باید نثار کرد.»

روزنامه دولتی همبستگی در سرمقاله شماره روز شنبه 10 دی طرح روسيه را خروج از بن بست خوانده و می نویسد:«در شرايط حاضر دو راه در برابر ايران است يا پذيرش هزينه های ارسال پرونده هسته ای به شورای اميت يا ادامه تعليق غنی سازی اورانيوم در تأسيسات نطنز که طرح روسيه به عنوان راه حل ميانی به ميدان آمده است.»

بعضی از جناحها و باند های دیگر نظام به شمول سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی هم بر همین نظر هستند. کنه این نظر کش دادن موضوع و «موش و گربه بازی» کردن است، همان سیاستی که در زمان خاتمی توسط آخوند حسن روحانی به اجرا در آمد.

اما تا آن جا که به شرایط کنونی بر می گردد، محاسبه ولی فقیه نظام پیرامون سود و زیان رفتن پرونده به شورای امنیت تنظیم نشده است. هرچند که خامنه ای و دست نشاندگاتش از هیچ کوششی برای جلوگیری از ارجاع پرونده به شورای امنیت فروگذار نخواهند کرد، اما مرز این تلاشها عدم توقف اقداماتی است که در اصفهان و نطنز در مورد غنی سازی آغاز شده است. بنابرین محاسبه خامنه ای که این سیاست را هدایت می کند بر اساس استفاده از چالشها، فرصتها و تنگناهای کشورهای غربی پس از ارجاع پرونده به شورای امنیت است.

خامنه ای و سیاست گذاران ولایتش توانایی و فرصتهای خود را حول محورهای زیر برنامه ریزی کرده اند.

*دخالت کامل و چند وجهی در عراق و استفاده بهینه و هوشمندانه از چالشهای آمریکا در عراق،

* استفاده ابزاری از جنبش اسلامی در خاورمیانه، به ویژه در لبنان و فلسطین برای اجرای عملیات تروریستی،

*همسو شدن صوری با کشورهای کوبا، ونزوئلا، بوليوی، جنبش بدیل جهانی سازی، جنبش ضد جنگ و ضد تحریم،

*بالا رفتن قیمت نفت

*مهار نیروی اصلی مقاومت ایران در شهر اشرف



از نظر سیاست گذاران ولایت خامنه ای از این مجموعه باید در شرایط تهدید استفاده کرد. خبرگزاریها به نقل از روزنامه الحیات چاپ لندن از دستور رئیس جمهور آمریکا به سفیرش در عراق برای مذاکره با رژیم ایران خبر دادند. روزنامه آفتاب يزد در سرمقاله شماره روز شنبه 3 دی خود با اشاره به اظهار علاقه سفير آمريکا در عراق برای مذاکره با ايران نوشت:«اين ابراز تمايل به دليل وضعيت عراق و نيازی است که به نقش ايران وجود دارد.» سرمقاله نویس آفتاب يزد به رژیم هشدار می دهد که:«نبايد اين فرصت را از دست بدهد چرا که ممکن است فردا که مشکل عراق به هر ترتيبی حل شود ديگری چنين فرصتی وجود نداشته باشد.»

کیهان شریعتمداری در شماره روز یکشنبه 4 دی نوشت:«ايران به خوبی می داند پرونده هسته ای اگر هم بنا باشد حل شود، اين اتفاق پشت ميز مذاکره رخ نخواهد داد. راه حل حتماً وجود دارد. اما آن را بايد در عراق، افغانستان، خليج فارس، لبنان، فلسطين، آسيای ميانه و بازار جهانی انرژی جست و جو کرد.»

روزنامه اعتماد در شماره روز چهارشنبه 7 دی نوشت که رژیم «پايگاه‌های‌ معنوی‌ مهمی‌ در ميان‌ گروههای‌ لبنانی‌ دارد، در عراق‌ بسياری‌ از شيعيان‌، نظر مساعدی‌ نسبت‌ به‌ جمهوری‌ اسلامی‌ دارند، سوريه‌ به‌ عنوان‌ حامی‌ سنتی‌ ايران‌ همچنان‌ به‌ حمايتهای‌ خود از ايران‌ ادامه‌ می ‌دهد و شرايط‌ افغانستان‌ نيز به‌ گونه‌ ای‌ است‌ که‌ تهران‌ را دارای‌ قدرت‌ تاثير گذاری‌ کرده‌ است‌. .....بر اين‌ اساس‌، امکان‌ تغيير معادلات‌ در منطقه‌ خليج‌ فارس‌ و بر هم‌ خوردن‌ ثبات‌ نسبی‌ حاکم‌ بر کشورهای‌ منطقه‌ که‌ نتيجه‌ طبيعی‌ حمله‌ به‌ ايران‌ خواهد بود، عواملی‌ است‌ که‌ بيش‌ از هر چيز، عملی‌ بودن‌ تهديدهای‌ اسراييل‌ و آمريکا عليه‌ ايران‌ را مورد ترديد قرار می‌دهد.»

روز چهار شنبه28 دى سخنگوی شورای عالی امنيت رژیم گفت:«تحريم عليه ايران، قيمت نفت را می برد روی ۱۰۰ دلار. آيا چين و ژاپن و هند و حتی خود اروپا تحمل اين قيمت را دارند و آيا فاصله اقتصادی اروپا با آمريکا بيشتر نمی شود؟»

روزنامه ایران در شماره روز پنج شنبه 15 دى ۱۳۸۴ از تماس تلفنی احمدی نژاد با همتايان خود در کوبا، ونزوئلا و بوليوی خبر داد. و روزنامه اعتماد در این رابطه نوشت:« احمدی نژاد از پيشنهاد هوگو چاوز، رييس جمهوری ونزوئلا، برای همکاریهای ايران و ونزوئلا و بوليوی در زمينه انرژی استقبال کرده است.»

در مورد نیروهای مقاومت در شهر اشرف نیز کافیست به سخنان مقامات عراقی در ملاقاتهایشان با سران جمهوری اسلامی توجه کرد.

برای خامنه ای زمان خریدن و استفاده از قرصتها نقش حیاتی دارد. او تمام تلاش خوذ را خواهد کرد تا با استقاده از چالشهای جهانی و در شرایطی که مردم ایران تحت وحشیانه ترین سرکوبها قرار دارند با دستیابی به سلاح اتمی به یک تضمین جدی برای بقای ولایتش دست یابد. تا قبل از آن سران رژیم و طرفداران و مزدورانش سعی می کنند با طرح مساله «استقلال» و «حق» دستیابی به سوخت و انرژی هسته ای از زمان به سود ولایت استفاده کنند.

در مورد استفاده از حق تهیه سوخت اتمی علاوه بر آن که رژیم ایران نشان داده که اساسا به فکر استفاده بهینه از منابع و امکانات کشور نیست لازم است به این نکته اشاره شود که صرف نظر از این که استبداد مذهبی حاکم بر ایران به دنیال چیزی جز سلاح اتمی نیست، با این حال از نظر منافع مردم و در شرایط تهدید استفاده از هر حقی سودمند و به سود مردم نیست. رژیمی که هنوز مساله امنیت مردم در جاده ها را نمی تواند تامین کند، ادعای تامین استقلال در زمینه انرژی حرفی پوچ و میان تهی است که فقط می تواند کودکان سیاسی را فریب دهد.

توجه به این خبر که در هفته نامه سلامت در شماره روز جمعه 16 دی چاپ شده، برای شناخت ادعاهای فریبکارانه سران رژیم و مزدورانش کافیست.

این هفته نامه گزارشی از کنفرانس بین المللی حوادث جاده ای در تهران چاپ کرده است. در کنفرانس پاسدار محسن انصاری معاون پیشین راهنمایی و رانندگی گفته:«سالانه 620 هزار تصادف در کشور رخ می دهد و 26 هزار کشته و 250 هزار مجروح بر جای می گذارد. خسارات اقتصادی این تصادفات بیش از 4 هزار میلیارد تومان است که از بودجه سالانه وزارت راه بیشتر است.» وی «کاهش مهارت رانندگان، فرسودگی ناوگان حمل و نقل، بحرانی بودن 3700 کیلومتر از راههای کشور را علت اصلی تصادفات جاده ای» اعلام کرد.

امروز این حقایق را مردم ایران با گوشت و پوست خود و در هر دقیقه از زندگی خود حس می کنند.

مردم ایران ماجراجوئیهای استبداد مذهبی حاکم بر ایران را بر نمی تابند و رژیم را مسئول اصلی همه ی فجایعی که بر کشور وارد می شود می دانند و خواستار قطع هرگونه کمک و استمالت قدرتهای خارجی از این رژیم هستند.



منبع: نبرد خلق شماره 247: شنبه 1 بهمن ۱۳۸۴ - 21 ژانويه ۲۰۰۶




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
مهدي سامع:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.