شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶ - ۲۳ نوامبر ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

یا اسارت یا رهایی با سلاح

کورش عرفاني

به گلوله بستن مردم در شهرهای مختلف کردستان و نیز در شهر اهواز به خوبی نشان می دهد که رژیم جمهوری اسلامی همچنان بر سیاست سرکوب سرخ خود پایدار است و کمترین تغییری در استراتژی قتل عام و به گلوله بستن تظاهر کننندگان بوجود نمی آورد. ادامه ی اعدام های علنی و پافشاری بر اعمال زجر و شکنجه در زندان ها نشان دهنده ی بیست و شش سال بقای مبتنی بر سرنیزه و اعدام و خشونت نهادینه بوده و هست و خواهد بود. از چندی پیش در رسانه های مختلف خارج کشور به تدریج گفتمان ضد مردمی «مبارزه ی مسالمت آمیز» در مقابل رژیم تا دندان مسلح و نیز بازی های تبیلغاتی مانند «رفراندم» و امثال آن کم رنگ و بی اعتبار شده و جا به صحبت از ضرورت مبارزه ی قهر آمیز داده است. اغلب شنوندگان و بینندگانی که به رسانه ها زنگ می زنند این بار بدون تعارف و به گونه ای صریح از ضرورت «مقابله به مثل» ویا «به کار گیری سلاح» در مقابل رژیم سخن می گویند. در این میان جا دارد کسانی که به راستی به دنبال براندازی رژیم در تمامیت خود هستند از این موج حمایت مردمی از شیوه قهرآمیز مبارزه پشتیبانی کنند و با تمام امکانات در جا انداختن این روش مبارزاتی به عنوان راه حل عملی سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی یاد کنند. نویسندگان، روزنامه نگاران، فعالان سیاسی، قلم بدستان و کلیه کسانی که به نحوی دسترسی به رسانه ها دارند می توانند با توضیح و تشریح چرایی و چگونگی مبارزه ی قهر آمیز مخاطبان خود را با این مقوله آشنا سازند و اجازه دهند که مردم از دلایل و راهکارهای مبارزه ی مسلحانه و دفاع عملی از خویش مطلع شوند. در این میان چند موضوع از اهمیت خاصی بر خوردار است : 1- خشونت در ایران از جانب حاکمیت به مردم تحمیل شده است، 2- خشونت جمهوری اسلامی فکرشده، برنامه ریزی شده، ارادی و مسلح است، 3- سیاست خشونت گرای مسلح رژیم هرگز کم نشده و پیوسته وحشی تر شده است، 4- یگانه زبان مورد فهم رژیم زبان زور است، 5- با رژیم فعلی فقط می توان با زبان اسلحه حرف زد، 6- هر گونه استراتژی مبارزاتی جز مبارزه ی قهر آمیز توده ای نتیجه ای جز تداوم و بقای رژیم ندارد. 7- ضربه زدن عملی به نفرات و امکانات رژیم تنها مسیر منتهی به سرنگونی خواهد بود. باورمندان به این نکات باید تعارفات را کنار گذاشته و برای اعتلا، ترویج و جا انداختن مبارزه ی قهر آمیز توده ای تلاش نظری، تبلیغاتی و عملی بنمایند. مردم ایران جز در سایه ی آتش سلاح هایشان رهایی خود ازبند این رژیم خشونت گرا را بدست نخواهند آورد.

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
کورش عرفاني:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.