شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷ - ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

اذان مؤذن زاده اردبيلي تا هميشه مي ماند

همنشين بهار

 به گفته آهنگساز شهیر، آقای کامبیز روشن روان: «اذان موذن زاده اردبیلی زیباترین، گیراترین و موزیکال ترین اذانی ست که در همه کشورهای اسلامی اجرا شده است»، محمد رضا شجریان از این اذان زیبا با علاقه تمام یاد کرده است.از دیگران نیز، تسلط موذن زاده اردبیلی را به دستگاههای موسیقی شنیده بودم.

اذان زیبای موذن زاده اردبیلی دست ما را می‌گیرد و در مِهخاطرات می‌اندازد.در صدای او راز پنهانی نهفته است، اذان را که می‌شنوی نمی‌فهمی که از کجا شروع شده و به کجا ختم می‌شود.

اذانش حتی بعد از آخرین لااله‌الاالله تمام نمی‌شود و تا همیشه می‌ماند... خود او نیز می‌ماند. مگر درویش خان و قمرالملوک و بدیع زاده و بنان، یا رهی و حنانه و محجوبی و بهار می‌میرند؟ 

از یاد نمی‌بَرم غروب رمضان غمگین و سنگینی را در کمیته مشترک ضد خرابکاری ــ که بازجویان ساواک نسق گیری می‌کردند و فریاد زندانیان زیر شکنجه سکوت بندها را شکسته بود، در آن برهوت که نفس ها در سینه حبس شده و من از ظلم و جور امثال عضدی و رسولی مثل بید می‌لرزیدم ناگهان صدای اذان موذن زاده اردبیلی از دوردست به گوش رسید، گوئی در آن کویر وحشت باران باریدن گرفت.

توکلت علی الحی الذی لا یموت والحمدلله الذی لم یتخذ صاحبه و لا ولدا و لم یکن له شریک فی الملک و لم یکن له ولی من الذل و کبره تکبیرا...

اذان موذن زاده اردبیلی مثل «مرغ سحر»، الهه ناز، کاروان، شد خزان، بوی جوی مولیان و دهها آوای دلنشین دیگر در خاطره جمعی مردم میهن ما زنده خواهد ماند.

لحن موذن زاده، بوی تمامی نمی‌دهد... مثل برف سپید که وقتی می‌بارد آلودگی ها را می‌شوید و زمین و هرچه در آن است سمفونی مساوات می‌نوازد ــ دست افشان و چرخ زنان می‌رقصد...

خود او گفته است:

«یک روزی تصمیم گرفتم تا یک اذان یادگاری بگویم، هر گوشه ای انداختم نشد تا اینکه آن را در روح الارواح آواز بیات ترک که از ۵۰ سال بیش تا حالا، پخش می‌شود گفتم. ما ایرانی هستیم و اذان ما باید برخاسته از خودمان باشد. الان اذان خوان هایی هستند که تقلید می‌کنند از عربستان و این اصلا پسندیده نیست. خود ما باید ابتکار به خرج دهیم.» 

آری او ۵۰ سال پیش، کلام اذان را در گوشه‌ی روح‌الارواح بیات ترک (دستگاه شور ) اجرا می‌کند و علاوه بر نیایشی که بین آن‌ها می‌آورد، لهجه‌ی محلی خودش را هم چاشنی می‌کند.

هنر ستیزاناین اذان زیبا را که اساسا فُرمی آوازی دارد و بر اساس اصول آوازی اجرا شده، نیز پسند نکرده و برای پخش کامل آن از صدا و سیما هر بار بامبول تازه ای در آوردند، ۲۰ سال پیش هم که موذن زاده اردبیلی یک اذان دیگر را به مدت ۱۵ دقیقه اجرا نمود، دشمنان هنر مانع تراشی کردند و اجازه پخش ندادند.

اکنون بیش از یک ربع قرن است که کلمات طیّبه به صلیب های جور و جهل کشیده شده، به معنی غائی نهفته در آن ستم می‌شود، اذان و رمضان و سحر و افطار... با دروغ و دغل آغشته شده، بوی شمر و یزید می‌دهد، اما این شام تیره خواهد گذشت.  

در فردای روشنی که جز ستم و استثمار هیچ ُکفری (هیچ ُکفری ) به رسمیت شناخته نشود، در فردای روشنی که قدر آزادی را «تنها خدائی که باید به نیایشش برخاست، آن محبوب بی پایان مشترک که به تفرقه پایان میدهد و سرود ها و دست ها را یگانه میکند»، بدانیم، در فردای روشنی که آزادی کامل ِ نقد مذهب، و نیز نقد ِهیستری ضد مذهبی، و حق بی چون و چرای هر فرد به داشتن هر باوَر و یا نداشتن هیچ باوَری، در سطح جامعه به رسمیت شناخته شود، در فردای روشنی که دفاع صریح از ارزشهای انسانی، ارتجاع مذهبی را از تک و تا بیاندازد و بالا ترازهمه، دین از دولت جدا باشد ــ نه امثال شاهرخ مسکوب مجبور می‌شوند در غربت پشت دخل عکاسی بایستند و نه نظائر موذن زاده اردبیلی غریبانه می‌میرند.

***

همنشین بهار

hamneshine_bahar@yahoo.com 

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
همنشين بهار:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.