شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷ - ۱۷ نوامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

انتقاد به دوست

علی ناظر

متن ایمیلی که برای دوستی ارسال کرده ام.

هموطن (.....) عزیز سلام

دیروز هموطنی با نام م. (متاسفانه نام فامیل ایشان در ذهنم نماند - یک چیزی مثل .... و یا همسان با آن) به شماره شخصی منزل من زنگ زد و ادعا کرد که «شماره تلفن را از شما گرفته، چرا که آگاه شده من سکته کرده ام و می خواهد جویای حال من باشد» (نقل به مضمون).

از ایشان تشکر کرده و با کمال ادب به نکاتی که ایشان داشتند در حد توانم پاسخ گفتم، از جمله اینکه چرا نوشته ام که به جداشدگان از مجاهدین «اعتماد» ندارم. بدون اینکه به جرئیات و مثالهایی که ارائه می شد بپردازم، یک سری اصول که به آن باور دارم را با زبانی الکن، برای ایشان شرح دادم. صحبت طولانی بود و بالاخره پایان یافت و با ادب و نزاکت کامل از سوی دو طرف مکالمه به پایان رسید.

و اما..

به شما شدیدا انتقاد دارم. شما انسانی فهمیده، با تجربه و سرد و گرم حراست و امنیت فردی و سیاسی را نه تنها در تئوری بلکه در عمل حس کرده و از آن شناخت دارید؛ و در تعجبم که چرا بدون پرسش از من، شماره تماس مرا به فردی که من شناختی و رابطه ای ندارم، داده اید. به گفته ایشان من مطالبم را برای ایشان ایمیل می کنم، ولی هر دو می دانیم که این واقعیت نمی تواند لزوما دال بر این باشد که باید تماس های «شخصی» هم شکل بگیرد.
خواهش می کنم حرف مرا بد تعبییر نکنید. ایشان مخالفتهایی با مجاهدین داشتند که حق شرعی و عرفی و انسانی ایشان است و اصولا به من ربطی ندارد. بنابراین انتقاد من به شما بر سر این نیست که چرا شماره را به شخصی داده اید که مخالف مجاهدین است. اشکال اصولی در عملکرد شما این بوده که بدون صلاحدید با من، اطلاعات شخصی مرا در اختیار «غیر» (که از آن بی اطلاع بوده - حتی اگر آن فرد شخص مجاهد خلق مسعود رحوی باشد) قرار داده اید. این عملکرد از سوی شما که انسانی مجرب و فهیم هستید، برای من تعجب آور است.
همانطور که می دانید رابطه من با خارج از خانواده بسیار مشخص، و محدود است و همانطور که می دانید سعی بر این داشته ام که با معدود افراد (مجاهد و فدایی و چه ایراندوستان سرنگونی طلب) در تماس مستقیم باشم. با دانش به این واقعیت و فرهنگ تماسی من، از شما به شدت گله مند هستم.
هموطن مهربان م.، بطور حتم، قصدی بجز احوالپرسی و نگرانی نداشتند و اگر به ایشان در همان چند لحظه نخست می گفتم که علاقه به ادامه مکالمه ندارم، مطمئنم که با نزاکت صحبت را به پایان می رساندند. بنابراین خرده بر ایشان نیست.
در آینده، امیدوارم که اطلاعات شخصی مرا با کس دیگری در میان نگذارید؛ چنانکه خود می دانید من حتی متن صحبتهای خودمان که بوی سیاست و دانش دارد را هم با کسی در میان نمی گذارم. این یک خصوصیت ژورنالیستی است و می دانم که می دانید که این یک خصوصیت و ویژگی برای تمامی فعالین سیاسی هم باید باشد که شما آن را برای لحظه ای نادیده گرفته اید.

برای شما آرزوی شادی دارم. خواهش می کنم سلام و عرض ادب مرا به خانواده برسانید.

با عرض ادب و امید برای شادی روزافزون برای شما

علی ناظر

29 تیر 1397

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.