شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

شنبه ۲ شهريور ۱۳۹۸ - ۲۴ اوت ۲۰۱۹



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

واقعیت تا چه اندازه واقعی‌ست؟
گفت‌ و‌ شنود با آقای ناصر‌رحمانی‌نژاد

همنشين بهار

وقتی با آقای ناصر رحمانی‌نژاد که تئاتر اجتماعی معاصر ایران با نام او عجین است، صحبت می‌کنم بی اختیار به سال ۵۴، زندان قصر و بند ۲ و ۳ برمی‌گردم !
انگار دیروز بود. با محسن یلفانی و حشمت الله کامرانی که آنها نیز شکنجه شده و پاهاشون زخمی بود، آهسته آهسته در حیاط زندان قدم می‌زدند.
همچنین به یاد «سرجیو سِس‌پِدُوس» Sergio Cespedes نمایشنامه نویس بزرگ شیلیایی می‌افتم که با کودتای ژنرال پینوشه، به زندان افتاد و او هم در زندان با اجرای نمایش، در پی افشای استبداد بود.
...
آقای رحمانی‌نژاد در زندان شاه، در سال ۱۳۵۱، ‏ده نمایشنامه‌ی کوتاه (۸ نمایشنامه در زندان قصر و ۲ نمایشنامه در زندان قزل حصار) اجرا کردند.
نمایشنامه‌هایی که به شرایط زندان و بویژه زندگی و ‏روابط کمون زندان می‌پرداخت... 
...
در آن بند زندانیان زیادی بودند. نه کسی تصور می‌کرد که چند سال بعد همه چیز «کُن فیَکون» گشته، انقلاب می‌شود و نه می‌دانست چه سرگذشت و سرنوشتی پیدا خواهد کرد. هر کدام به سویی رفتند و شمار زیادی سر بر خاک نهاده و در خون خویش غلطیدند.
بعضی رفتند آنجا و آنجاها که عرب نی می‌‌انداخت، و برخی هم مسلح به شلاق و دستبند و چشمبند، دیگران را مستفیض فرمودند.
...
حسین حسین زاده، احمد منصوری، مصطفی و مسعود ستوده، حاج مرتضی تجریشی، شیخ مهدی کروبی،محمود دولت آبادی،
ایراهیم دینخواه، حمید حمید بیگی (هر دو از گروه رازلیق)، داود حاج فتحلی، رحیم حاج سید جوادی، وحید توکلی، هادی شمس حائری، ذبیح الله ملکی، بیژن چهرازی، یوسف آلیاری، غلامرضا اشترانی، حمید و فرید افراخته، محمد کجویی، مسعود ایزدخواه، محمد بسته نگار، غلامرضا پورآگل، محسن مخملباف، غلامرضا جلالی، سیروس نجفی، رحمان هاتفی، نعمت الله شاهی خوانساری، محمود عمرانی، حشمت الله رئیسی، اصغر و اکبر مهدوی، خسرو قنبری تهرانی، سعید سلطانپور، اسدالله لاجوردی...
... 
با توجه به اینکه هر «من»ی، به «ما»یی متصل است و فهم و درک ما همیشه تحت تأثیر تاریخ مکتوب نیست، از حافظۀ جمعی هم متاثر می‌شود.
این پرسش را در برابر خود قرار دادیم:
چرا اسیرکشی سال ۶۷ به حافظۀ جمعی ما تبدیل نشده است؟
به پیچ و خم دادخواهی آن کشتار مهیب هم اشاره شد.

واقعیت تا چه اندازه واقعی‌ست، Wie wirklich ist die Wirklichkeit از«پاول واتسلاویک» Paul Watzlawick فیلسوف اتریشی و نویسنده کتاب «بی معنایی معنا و معنای بی معنایی» است.
توجه زندانیان سیاسی را به این ویدیو جلب می‌کنم.
گفت و شنود با آقای ناصر رحمانی نژاد 
http://www.youtube.com/watch?v=hgmdn2XTCdw 
ـــــــــــــــــــــــــــــ
سایت همنشین بهار
http://www.hamneshinbahar.net
ایمیل
hamneshine_bahar@yahoo.com

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
همنشين بهار:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.