شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۹ -  ۵ اوت ۲۰۲۰



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

مجموعه نامه ها

ابوالحسن بني صدر

سایت دیدگاه: به علت اینکه اندازه فونت در سایت تغییر می کند، امکان دارد، صفحه بندیهای در فهرست زیر، با شماره صفحات همخوانی نداشته باشد. متن کامل در فورمت پ.د.اف است.
 
یک نمونه از نامه ها:
 
 
نامه به خمینی در تاریخ 1 مرداد 1363

 

1 مرداد 1363

 

 

بسم الله الرحمن الرحيم

 

اما بعد... (1)

 

وضع بيش از آنچه بايد وخيم شده است. ويرانى و كشتار و بى اعتبارى دور از حد اسلام و روحانيت در افكار مردم ايران و مردم جهان اندازه نمى‏شناسد. و شما همچنان اصرار داريد «تا به آخر برويد»؟! خرابى و فساد تا بجائى است كه ديگر كسى باور نمى‏كند شما باين همه تباهى رضا باشيد. مى‏گويند «مطالب به شما نمى‏رسند». به سخن ديگر شما هم در زندانى كه از ايران ساخته‏ايد، زندانى شده‏ايد. عجب انتقامى شاه از شما گرفت. شما را بحال و روز خود در آورد (2)!

پيش از اين نوارى براى شما فرستادم. آيا توانسته است از ماموران زندان شما بگذرد و به شما برسد؟ نميدانم (3) آنچه ميدانم اينست كه هيچكس از روز اول بد نيست. بد مى‏شود. شما گمان كرديد با فلان اقدام موافقت مى‏كنيد و كارها بر وفق مراد مى‏شوند و مجبور شديد قدم بعدى و قدم‏هاى بعدى را برداريد و رسيديد بجائى كه رسيديد. حالا فكر مى‏كنيد راه پس و پيش نداريد.

آيا اين مقدار هم نميتوانيد كه به قيمت گذشتن از خود اسلام و ايران را نجات بدهيد؟ جنگ را همچون گروگانگيرى ادامه داديد تا اينجا كه اينك بيم خطر براى موجوديت ايران مى‏رود. باز ميخواهيد ادامه بدهيد تا كجا (4)؟

آقاى خمينى

نميخواهم انحطاط پر شتاب ايران امروز را براى شما شرح كنم. شما آنقدر بى هوش نيستيد كه ندانيد ايران در حال سقوط است. با اين حرف هم كه شما زندانى هستيد موافق نيستم، علائم خرابى و ويرانى چنان نمايان هستند كه ممكن نيست به شما نرسند. ميخواهم شما را به انقلاب بخوانم. بيائيد نترسيد و اسلام و ايران را نجات بدهيد. دو جمله بگوئيد آنچه شد خلاف اسلام بود. به زيان ايران و انقلاب بزرگ اين نسل بود. بمردم بگوئيد آزادند راه و رسم زندگى را معين كنند.

ميدانم كه در اين آزادى، خشم‏هاى سركوفت شده، چون شراره‏هاى آتش فشان بيرون خواهند زد. در آغاز شما قربانى اين خشم‏ها خواهيد شد. هزاران خانواده‏هاى جگر سوخته فريادهاى خشم سر خواهند داد و... اما زمان خواهد گذشت. ايران در آزادى آرامش از سر خواهد گرفت و تاريخ، دوران انحطاط شما را گواه بزرگى روح و توانائى دينى خواهد شمرد. روحى و دينى كه به شما امكان دادند از اعماق سقوط بفراز آئيد و بزرگى از سر گيريد.

خدا ميداند كه در سقوط قطعى رژيم شما كمترين ترديد ندارم. انكار شما بى فايده است شما نيز در دل بدان معترفيد. بنابراين محرك اينجانب در دعوت شما به جهاد با نفس جز اين نيست كه ميخواهم با سقوط شما اسلام و ايران سقوط نكنند. چرا نگويم هنوز مايلم كه شما نيز از جلد خونريز و ويرانگر بدرآئيد و همان قيافه معنوى عصر انقلاب را از سر گيريد. هر چه فرياد كردم، باور نكرديد. بمن مقام وعده داديد و تهديد كرديد (5). از مقام گذشتم، خطرها همه را پذيرفتم بلكه بخود آئيد و باور كنيد كه ما عمرى را در خدمت انقلاب گذاشتيم و نميخواستيم و نميخواهيم اين انقلاب تباه شود. هر چه توانستم كردم بلكه جلو قدرت مدارى ويرانگر شما را بگيرم و در همان حال كوشيدم شما را از رفتن براهى كه اينك مى‏بينيد به بيابان سراسر فساد و تباهى و قتل و غارت انجاميد، باز دارم.

اينك باين اميد كه نامه به شما برسد و از راه هشدار از نو به شما نامه مى‏نويسم. از شما دعوت مى‏كنم:

1- اين دستگاه ظلميه ضد اسلامى (دادگاه‏هاى انقلاب و...) را منحل كنيد.

2- جنگ را موقوف كنيد.

3- بگذاريد يك دولت لايق از مردم دلسوز بر سر كار آيد و امور را به جريان عادى بازگرداند يعنى مجلس جديدى با انتخابات براستى آزاد تشكيل دهد تا وضعيت سياسى كشور عادى بگردد.

4- آزاديها را برقرار سازيد.

5- از امور يكسره كنار بگيريد.

6- اگر گمان مى‏كنيد اينهمه بخاطر آنست كه بقدرت باز گردم. تعهد مى‏كنم كه هرگز بگرد سياست نگردم، به شرط آنكه كارهاى بالا انجام بگيرند.

7- از آزادى نترسيد. به مردم ايران و مردم مسلمان كشورهاى مسلمان اعتماد كنيد. امروز مردم همه را آزموده‏اند و همه را مى‏شناسند و رژيمى كه در آزادى متصدى امور مى‏شود، رژيمى ضد اسلام نخواهد شد. از خدا و ارواح پاك اولياء دين مدد بخواهيد و شانه‏ها را از زير بار اينهمه فساد و قتل و... آزاد كنيد. نترسيد پشيمان نخواهيد شد.

 

 

ابوالحسن بنى صدر

 

 

 

توضيح

 

 

1- اين نامه را بنى صدر به خواست آقاى مرواريد یکی از روحانیان تهران که برای تشکیل جبهه ای کوشش کرده بود، نوشت. او گفته بود نامه را مى‏برد و بدست آقاى خمينى مى‏رساند. نامه را آقاى امير حسينى به دست آقاى مرواريد سپرد. نامه در سمينار مجامع اسلامى ايرانيان قرائت شد. اما چگونه بدست گروه رجوى افتاد؟ پرسشى است كه تا امروز پاسخ نيافته است. اين گروه ترجمه‏اى جعلى از نامه كرد و به اين عنوان كه بنى صدر نامه پوزش و... به خمينى نوشته است، براى مقامات خارجى و مطبوعات فرستاد. روزنامه لوموند، وقتى ترجمه مصدق نامه را در اختيار گرفت، كار گروه رجوى را در سخت‏ترين ادعانامه عليه خمينى را پوزش و... گرداندن، رسوائى خواند.

2- نامه 3 سال بعد از كودتا به آقاى خمينى نوشته شده است. بنى صدر به او اين قاعده را يادآور مى‏شود: «مستبدى كه بنام مرام جانشين او مى‏شود، در استبدادگرى، از مستبد پيشين، پيشى مى‏گيرد». و بدينسان بود كه شاه سابق از خمينى انتقام گرفت. مكافات او كامل شد وقتى نوه او حسین خمینی، آلت فعل مايكل لودين، صهيونيست بدسابقه امريكائى شد و در واشنگتن با نوه رضا خان، هم مشرب شد.

3- در 25 خرداد 1360، بنى صدر به اظهارات آقاى خمينى پاسخ نوشت و به مخفى‏گاه رفت. فرداى آن روز، خطاب به آقاى خمينى، سخن گفت. به او هشدار داد، آينده نزديك و دور را برايش شفاف توصيف كرد و او را به ترك استبدادگرى خواند. نوار آن پيام در اختيار نيست.

4- بدينسان، در 1 مرداد 1363، بار ديگر، به آقاى خمينى هشدار مى‏دهد كه اين او است كه به جنگ ادامه مى‏دهد و ادامه جنگ براى موجوديت كشور خطر دارد. پس ادعاى ملاتاريا كه ادامه جنگ بمدت 8 سال، «دفاع مقدس» بوده، دروغ آشكار است.

5- بعد از مرگ آقاى خمينى، كوشيدند از او يك عارف بسازند. حال آنكه رفتار او، تحبيب كه در دادن مقام خلاصه مى‏شد، و تهديد كه «تا آخر مى‏روم» دامنه داشت، سرسوزنى با عرفان سازگارى نداشت.

اين واپسين نامه بنى صدر به خمينى است. پس از آن، سه ماه پيش از آنكه آقاى خمينى با پذيرفتن قطعنامه آتش بس، جام زهر را سر كشيد، دو نوبت واسطه نزد بنى صدر فرستاد. از او دعوت مى‏كرد به ايران باز گردد. اگر هم نمى‏آيد، نامه‏اى به او بنويسد و هر آنچه را مى‏خواهد انجام بگيرد فهرست كند تا انجام بگيرد. بنى صدر پاسخ داد اتمام حجت را در نامه 1 مرداد 1363 كرده‏ام. برآقاى خمينى است كه به آن نامه عمل كند. غير از اين مراجعه، دست كم دو بار ديگر نيز، واسطه فرستاد. اما عمل او نشان داد، قصد ندارد از بيراهه استبداد به راست راه آزادى باز آيد.

 
 

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
ابوالحسن بني صدر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.