شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷ - ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

گلهای صحرائی را همیشه رایحه ای دل انگیز است.
یادی از روشنک (گوینده برنامه گلها)

همنشين بهار

 

نوشته ناچیز خودم را که هِل پوک و برگ سبزی بیش نیست

به «خانم مرضیه»، باغبان فرهیخته موسیقی میهنم که با «عَصا» همدم و همراه شده، تقدیم می‌کنم.

مرضیه نیز مانند من و شما امروز یا فردا چون برگ خزان از شاخه جُدا می‌شود و...اما، بروَد نیز هست و، تا همیشه زنده و سرسبز خواهد ماند.

 

صدیقه سادات رسولی معروف به روشنک گوینده رادیو ایران و برنامه گلها (دایره المعارف شعر و موسیقی ایران) بود. تا آنجا که اطلاع دارم، خانم روشنک در کوچه ای موسوم به گل‌سرخ ( نزدیک حسن اباد زرگنده) در منطقه قلهک ـ زرگنده تهران زندگی می‌کردند.

خوشبختانه او که خود، «برگ سبزی است، تحفه درویش» ــ در قید حیات است و امیدوارم خاطرات خودشان را بنویسند که این بهترین باقیات و صالحات است.
 

چشم بگشا یه جلوه دلدار
به تجلی است از  درودیوار
این تماشا چو بنگری گویی
لَیسَ فِی الدار غَیرهُ دَیار 

 

***

زخمه های هر تاری که استادانه نواخته می‌شود، هر آرشه ای که یه بر ویلن صبا کشیده شود و هر ضربه ای تیمه های سیاه و سفید پیانوی محجوبی را فرو بَرد، او را هم به یاد می‌آورد. چنانچه در قید حیات باشد از مرز ۸۰ سالگی گذشته است. اما اگر او نیز، همانند صبا و نی‌داود و قمر و پیرنیا و تهرانی و وزیری، و یا، خالقی و تجویدی و یاحقی و دلکش و الهه و پوران... روزی به میهمانی خاک برود، به یقین چون گلهای جاویدان همیشه زنده‌است. 

 

پیوسته دلت شاد و لبت خندان باد
  

روشنک در سال ۱۳۲۷ وارد خدمت در رادیو ایران شد و تا سال ۱۳۳۴ در بخش‌های مختلف گویندگی می‌کرد. او گوینده برنامه گلها بود و بسیاری از مردم ایران این برنامه را با صدای او که اشعار را به درستی دکلمه می‌کرد، می‌شناسند و تاثیر گویش او در فراگیری اشعار ادبیات فارسی برای مردم هم چنان در اذهان، به عنوان یک خاطره زیبا باقی مانده‌است.

 درآغاز «کوکب پرنیان»، گوینده و شعرخوان زن در برنامه‏ی «گل‏ها» بود. کمی بعد که صدیقه‏ی سادات رسولی جای او را گرفت، به توصیه‏ی داود پیرنیا (حافظ موسیقی اصیل و ناشر ادبیات ایران)، نام روشنک را بر خود نهاد. تکیه کلام روشنک این جمله بود: «پیوسته دلت شاد و لبت خندان باد»

 
چه دانی که فردا چه آید زمان

 

خانم روشنک در مصاحبه ای در سال ۱۳۵۴ چنین می‌گوید:

«نام اصلی من صدیقه سادات رسولی است در سال ۱۳۲۷، با سمت گویندگی وارد خدمت رادیو شدم و تا سال ۱۳۳۴ در قسمت های مختلف رادیو گویندگی می‌کردم. زمانی که می‌خواستم وارد رادیو شوم، ۸۱ نفر جهت گویندگی شرکت کرده بودند که از میان آنان قبول شدم کسانی که از من امتحان گرفتند: مرحوم سعید نفیسی، حسینقلی مستعان، حسین زاهدی، مرحوم صبحی و چند نفر دیگر هم بودند که الان یادم نیست مرحوم پیرنیا از برنامه سوم گلها مرا دعوت به همکاری کردند. نام روشنک را هم ایشان برایم انتخاب کرد و اولین شعری را که در برنامه گلها خواندم، این بود:  

روشنکطاعت از دست نیاید گنهی باید کرد

در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد

شب که خورشید جهان تاب، نهان از نظر است

طی این مرحله با نور مهی باید کرد

 

از خاطراتم این است که گاهی که از رادیو بیرون می‌آمدم، جوانان علاقمندی در بیرون رادیو بودند که از من می‌خواستند اشعاری را که در برنامه گلها می‌خوانم، برایشان بنویسم. ولی همیشه به دلیل جوان بودن آنها این شعر را برایشان می‌نوشتم:

نخست موعظه پیر می‌فروش این بود

که از معاشر ناجنس احتراز کنید.

 

اما حالا پس از گذشت چند سال اگر قرار باشد مطالبی بنویسم، این شعر را هم اضافه می‌کنم :

از امروز کاری به فردا نماند

چه دانی که فردا چه آید زمان

 

 

 
* داود پیرنیا (داود نغمه پرور سحرآفرین)، خالق برنامه کودک رادیو ایران هم بود.
روشنک و دکتر معین افشار 
* چون در آغاز از «روشنک» و نیز، برنامه گلها (دایره المعارف شعر و موسیقی ایران)، نوشتم خوب است برخی از همکاران برنامه گلها را بشناسیم. حیف است گم و گور بماند. پس از داود پیرنیا، محمد میرنقیبی (شاگرد برجستۀ صبا، آهنگساز و نوازنده ویولون که چهار مضرابش در دستگاه ماهور بسیار زیبا است)، فریدون مشیری، سیمین بهبهانی، پژمان بختیاری، رهی معیری، هوشنگ ابتهاج (سایه)، و کسان دیگری که من نمی‌شناسم... تلاش کردند برنامه گلها زنده بماند.

متاسفانه از سالهای ۴۵ به بعد با تصمیمات وزارت فرهنگ و اطلاعات آن زمان ورود خوانندگان کوچه بازاری به رادیو و یا تلویزیون باب می‌شود، بنان به دلیل ابتذال در رادیو قهر می‌کند و خانه نشین می‌شود  و امثال قوامی و مرضیه و الهه عملاً خانه نشین می شوند... (در این برهه، قوامی تنها یک برنامه در گلهای شماره  ۵۲ ، الهه فقط یک برنامه در گلهای شماره  ۲۳ و مرضیه یک برنامه در گلهای ۱۲۶دارند)

 

 

گویندگان:

صدیقه سادات رسولی (روشنک)، آذر پژوهش، شمسی فضل اللهی، مولود عاطفی، فیروزه امیرمغز، فرخنده، مهناز، ایراندخت پرتوی، فروزنده اربابی، کوکب پرنیان، قدسی رهبری، تقی روحانی، نورالدین ثابت ایمانی، اسداله پیمان، مرتضی اخوت، اکبر مشگین، بهرام سلطانی، محمد سلطانی، امیر نوری و... 
  
آهنگسازان: 
 

شیدا، عارف، غلامحسین درویش، جهانگیر مراد (حسام السلطنه)، استاد علینقی وزیری، رضا محجوبی، استاد روح اله خالقی، امیر ناصر افتتاح، مرتضی محجوبی، مرتضی نی داود، موسی معروفی، جواد معروفی، پرویز یاحقی، رکن الدین مختاری، محمد میرنقیبی، شکری قهرمانی، مهدی خالدی، علی تجویدی، حبیب اله بدیعی، محمود ذوالفنون، جواد بدیع زاده، ابراهیم منصوری، مهندس همایون خرم، سیروس ساغری، حسینعلی وزیری تبار، حسینعلی ملاح، حسین یاحقی، فریدون حافظی، اسداله ملک، لطف اله مجد، نصرالله زرین پنجه، عباس شاپوری و میلاد کیائی،

 (در برنامه های ویژه یی که به مناسبت اعیاد مذهبی و ملی برگزار می‌شد در سه برنامه، مرحوم پیرنیا از کارهای میلاد کیائی استفاده کرد.(
 
رهبران ارکستر:
 

ابوالحسن صبا، روح اله خالقی، جواد معروفی

 

خوانندگان:

 

عبدالعلی وزیری، ادیب خوانساری، تاج اصفهانی (چندین برنامه برگ سبز دارند)، غلامحسین بنان، حسین قوامی(فاخته یی)، اکبر گلپایگانی، عبدالوهاب شهیدی، محمودی خوانساری، محمدرضا شجریان، دکتر عباس عفیفی(انوشه)، درویش امیر حیاتی، ناصر مسعودی، حسین خواجه امیری(ایرج)، نادر گلچین، کورس سرهنگ زاده، سید جواد ذبیحی، ویگن دردریان، مرضیه، روحبخش، خاطره پروانه، فریده، شمس، فرح، پوران، الهه، عهدیه، هایده، مهستی، سیما بینا، پروین، آذر، رؤیا، حمیرا، ناهید، سیمین غانم، ملکه حکمت شعار و.... 

علی اکبر نکوگر، کیان پور، دلفان، یموتی، امینی، محمد جهانفرد، محبی، مُحنک، ایرج حقیقی، حسن عسگر بیدهندی، فتحعلی روشن و...

شمار برنامه گلهای جاویدان ۱۵۷، گلهای رنگارنگ  ۵۷۱ عدد، یک شاخ گل ۴۶۵ عدد، برگ سبز ۳۱۲ عدد و گلهای صحرایی ۶۲ عدد بود.

  

فایل صوتی از رادیو ایران به مناسبت بزرگداشت برنامه گلها

 

(سخنان داود پیرنیا، بنان، تجویدی، انوشه، لطف الله مجد، هوشنگ ابتهاج، سید جواد ذبیحی، آذر پژوهش، روشنک...)
...

شنیده ام داود پیرنیا هر برنامه ای رو به نام یکی درست کرد. گلهای جاویدان را بنام بنان، گلهای رنگارنگ را بنام مرضیه، گلهای صحرایی را به نام سیمابینا، یک شاخه گل را بنام خانم آذر همسر مرتضی حنانه و  برگ سبز را بنام سید جواد ذبیحی ...

 

منابع:

همنشین بهار

hamneshine_bahar@yahoo.com

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
همنشين بهار:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.