شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲ تير ۱۳۹۶ - ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

چگونه می توان جنبش را به سوی پیروزی راه برد؟
کورش عرفانی

کورش عرفاني

 در حالی که به روزهای پرالتهاب خرداد نزدیک می شویم سوالات فراوانی در مورد جنبشی که در خرداد 88 آغاز شد هنوز مطرح است: هدف جنبش چیست؟ استراتژی آن برای دستیابی به هدفش چیست؟ راهبری این استراتژی را چه کسی بر عهده خواهد داشت؟

از آن جا که چنین سوالاتی هنوز بی پاسخ مانده اند برخی در مورد آینده ی این جنبش اظهار خوش بینی نمی کنند. به نظر می رسد که تلاش جدی برای یافتن جواب به این سوالات از هر موقع دیگری ضروری تر است. در این نوشتار به صورت اشاره وار به امکان های پاسخ گویی می پردازیم:

هدف این جنبش چیست؟ بدون آن که بخواهیم به گزینه های متعددی که در این باره مطرح می شود بپردازیم دو مقوله ی کلی می تواند مد نظر قرار گیرد: 1) تغییر در رژیم   2) تغییر رژیم

مقوله ی نخست جنبش را در سردرگمی و توهم نگاه خواهد داشت و مقوله ی دوم به آن اجازه خواهد داد که بتواند با دشمن خود به روشنی تعیین تکلیف کند. تمامی کسانی که آگاهانه و یا نا آگاهانه به مورد اول دامن بزنند جنبش را در آشفتگی و بلاتکلیفی نگه داشته و وقت و توان محدود آن را به هدر داده و کنشگران جنبش را فرسوده و ناامید می سازند. این درحالی است که روشن کردن هدف از طریق طرح خواست تغییر رژیم می تواند به جنبش یک هدف و سمت و سوی معین بدهد و انرژی ها ی خفته و یا نیروهای بینابین را به گزینشی تعیین کننده وادار سازد.

استراتژی جنبش برای دستیابی به هدفش چیست؟  از آن جا که دستیابی به یک هدف ناممکن مورد و معنا ندارد، تعیین استراتژی برای هدف مبهم و ناروشنی مانند تغییر در درون رژیم نمی تواند استراتژی معینی را نیز تبیین کند. به عبارت دیگر از آن جا که مقصدی وجود ندارد نمی توان برای آن مسیری هم تعیین کرد. به همین خاطر، به محض آن که جنبش بتواند از ابهام تغییر در رژیم به سوی  هدف روشن تغییر رژیم پیش برود، راه و مسیر آن نیز قابل تشخیص و تعیین است. تعیین استراتژی برای هدفی روشن و دست یافتنی، هر چند سخت و دشوار، کاری است ممکن. ما می دانیم که اگر هدف تغییر رژیم باشد باید آن را از طریق تمام فعالیت های ممکن مانند اعتصاب و کم کاری و تحصن تضعیف کنیم، به اعتراضات دامن بزنیم، یک قیام تهاجمی را سازماندهی کنیم و در یک موقع مناسب تهاجم خود را برای فتح ساختمان های حکومتی و خلع قدرت از رژیم از هر طریق ممکن آغاز کنیم.

راهبری این استراتژی چگونه است؟ این استراتژی توسط جریان ها، تشکل ها و افرادی رهبری می شود که بتوانند از لحاظ ایدئولوژیک با نظام جمهوری اسلامی تجانس و ارتباطی نداشته و به دو نکته باور داشته باشند: 1) کلیت رژیم را نخواهند 2) هر روشی را برای پایان بخشیدن به حیات رژیم مجاز بدانند. جریان راهبری سه نیرو را از هم تفکیک می کند: 1) اکثریت منفعل که از زمان آغاز فروپاشی رژیم وارد صحنه می شود. 2) اقلیت کنشگر که به طور فعال در صحنه ی اعتراضات حضور داشته و آماده نقش آفرینی و و کنش رادیکال هستند. 3) تعدادی از هسته ها و تیم های سازماندهی شده که برای هدایت نیروها به سوی هدفهای مشخص وارد عمل می شوند. ترتیب کار این است که نیروی سوم نیروی دوم را راهبری و هدایت می کند و نیروی دوم نیروی اول را به میدان می کشاند.

در استراتژی سرنگونی هر سه این نیروها لازم است و بدون یکی از آنها پیشبرد مراحل کار سخت و یا ناممکن خواهد بود.

به عنوان نتیجه گیری می توان گفت که هر یک از ما به عنوان فرد و هر یک از سازمان ها و تشکل ها می توانند با داده هایی مانند آن چه به طور خلاصه و تیتروار در بالا آمد نسبت به جنبش دیدی روشن داشته و درباره ی هدف، استراتژی و نقش خود در راهبری آن تصمیم بگیرد. در این میان آن چه لازم است قبل از هر چیز خودباوری به قدرت و تواناییمان است و دیگری حس همکاری و همیاری برای دستیابی به هدفی مشترک. حداقل توافق در نظر، حداکثر توافق در عمل.

 

کورش عرفانی

www.korosherfani.com

26 May 2010

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
کورش عرفاني:



[تاریخ ارسال: 27 May 2010]  [ارسال‌کننده: /]  [  ]  
آخه (...) یه روز میشی فرماند جنگهای چریکی یه روز میشی جامعه شناس خلاصه هر روز میای به جوان هائی که شلوار از ...آخوندا کنده اند، درس بدی. (...) اگه راست میگی پاشو برو اونطرف. (...) ...

-----
نقطه چین ها ، پُر از حرفهای هرزه است و حذف شده. (دیدگاه)
  

[تاریخ ارسال: 27 May 2010]  [ارسال‌کننده: اندیشه]  [  ]  
خوب است که آقای عرفانی خوش بین است ! آدم خوش بین میگویند عمر طولانی تری دارد ولی در سیاست نه ! در سیاست خوش بینی باعث نا امیدی میشود . ویک ساله گذشته نشان داده است که خوش بینان که این «جنبش سبز » را حلوا حلوا کرده اند اکنون به بن بست برخورد کرده اند. جناب عرفانی باید در ابتدا بگوید که این باصطلاح جنبش در کجا قرار دارد وبعد بخواهد به ادامه اش فکر کند. این جنبش نه یک جنبش سازمان یافته شده است ونه آگاهی در آن رشدی داشته است و نه رهبری داشته است که بتواند آنرا هدایت کند . بعلاوه اکنون ماههاست که به خانه عزیمت کرده است و «اسب تراواهای » ارتجاعی درون رژیم که اکنون درخارج کوج شده اند و اسم خود را «سبز » و«سخنگوی سبز» میگذارند با پشتیبانان جایزه دهندشان یعنی استعمارگران دو دوزه بازی میکنند ودیگران هم که میخواهند خارج از دایره رژیم بازی کنند دست به دامان حوادث و تناقض ها وبازیهای بین رژیم و غرب گردیده اند که شاید تاقاری بشکند و ماستی بریزد! این است که جنبش از همان روز اولش نازا ، حرامزاده سیاسی بوده است که از همخوابی مرتجعین داخل رژیم مانند موسوی ، کروبی وخاتمی و بازی های رفسنجانی و آقا زاده های مال باخته از یک طرف ، و بازی های سیاسی استعماری از طرف دیگر با وابستگان درون اپوزیسیون خارجه نشینش بسته شده است ومردم نیز چون پس از چند روند بازی این بازی را شناختند به خانه رفتند و یا پیک نیک وترجیح دادند به گردشگاهها بروند تا اینکه در زمین این «جنبش سبز » حرامزاده از نطفه استعمار وارتجاع بازی کنند . پس اول باید گفت این جنبش چه ماهیتی دارد چه میباشد و در چه نقطه قرار دارد . بهر روی این خوش بینی ها بازهم نا امیدی های بیشتری را برای حامیان این جنبش سازان بهمراه خواهد داشت زیرا که راه مردم و خواسته های واقعی آنها با راه استعمار وا رتجاع در درون رژیم وبیرون ازآن متفاوت است وباز تنها روشنفکران میتوانند بصورت ویژوآل در اینترنت این باصطلاح جنبش را حفظ کنند وبا آن سرگرم باشند و بعضا جیب هایشان را از آن پرپول کنند و دهانهایشان را در رادیو وتلویزیونهای از ما بهتران پر کف کنند ولی واقعیت ها را باید در همان بسیت ودوم بهمن و ... دید که مردم به گردشگاه رفتند ونه در زمین رژیم بازی کردند ونه در زمین این جنبش پرداخته شده استعمار و بخشا ارتجاع درون وبیرون از رژیم   

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.