شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

يكشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶ - ۱۷ دسامبر ۲۰۱۷



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

پیام غلط به رژیم ندهیم
کورش عرفانی

کورش عرفاني

موج اعتراضاتی که پس از اعدام پنج تن از مبارزان راه آزادی در هفته ی گذشته برپاشد خبر از و جود توان بالقوه ی قابل توجهی میان ایرانیان برای حرکت هایی دارد که می تواند تاثیر عملی داشته باشد. اشاره ی نگارنده به امضای این یا آن بیانیه نیست، حتی به تجمعاتی که به چند شعار اکتفاء کردند نیز نمی پردازم، بلکه منظور تجمعاتی بود که جاسوسخانه های رژیم را مورد هجوم قرار دادند  و نیز حرکتی که اقتصاد یک استان کشور را به طور کامل فلج ساخت. به این دو مورد می توان هم چنین حرکت های اعتراضی در دانشگاه ها و نیز تجمع در مقابل زندان اوین را اضافه کرد.

دلیل محدودکردن لیست کنش های موثر به این چند مورد آن است که حرکت ها و اقدامات دیگر، مانند امضاء بیانیه ی محکومیت و یا درخواست محکومیت از سازمان های حقوق بشری مانند عفو بین الملل و غیره در طول سی سال گذشته به دفعات صورت گرفته است و منشاء اثری هم در رفتار جنایت پیشه رژیم جمهوری اسلامی نبوده اند. به همین دلیل یا باید منطق اعتراض گری را عوض کرد و یا از قبل، بر بی اثر بودن اعتراضات به سبک و سیاق قدیم آگاه بود.

رژیم آبرویی ندارد که با حرکت هایی که آبروی آن را به خطر بیاندازد از کشتار دست بردارد، مدنیتی ندارد که با رسیدن به یک مرحله از بیان خشم جمعی شرم کند و جنایت را متوقف کند، تصویر خوبی ندارد که بخواهد آن را در چشم ایرانیان یا جهانیان حفظ کند. سر تا پای وجودش را یک وسواس بیشتر فرا نگرفته: چگونه جامعه را در ترس و و حشت حفظ کند.

از آن جایی که با چنین رژیمی طرف هستیم باید خوب بدانیم که چه نوع از واکنشی است که می تواند او را از جنایت بیشتر بازدارد و چه گونه واکنشی رژیم را در کشتار بیشتر مطمئن می سازد.

هر گونه حرکتی که جنبه ی مادی داشته باشد برای رژیم به منزله ی یک هشدار است و هر گونه حرکتی که جنبه ی نمادین داشته باشد نمی تواند او را به تغییر رفتار وا دارد. وقتی می گوییم جنبه ی مادی داشته باشد یعنی به طور مستقیم به سراغ منافع، امکانات، نفرات، تجهیزات، مراکز و پایگاه های قدرت سیاسی، نظامی و یا اقتصادی او برود. به طور مثال اگر بتوان نشان داد که بابت هر اعدام چند ده بانک دولتی در آتش خواهد سوخت،  یا چند صد اتوبوس و ... در این صورت رژیم به محاسبات دیگری روی خواهد آورد. ولی اگر قرار باشد بابت هر اعدام ده تا بیست تجمع اعتراضی در گوشه و کنار دنیا در حد شعار و فریاد برگزار شود برایش کمترین اهمیتی ندارد.

اگر بابت این پنج نفر در کردستان با جان پنجاه مزدورش بها بپردازد موضوع را جدی تر خواهد گرفت. اگر اعتصاب هر هفته یک روز تکرار شود، اگر بابت این پنج نفر به دار کشیده شده، پنج عملیات تهاجمی قابل توجه در سراسر استان کردستان صورت پذیرد در این صورت کفه ی ضررها و زیان ها سنگین و سنگین تر خواهد شد. اگر در مقابل آزادگان در بند و در انتظار اعدام، تعدادی از آدم هایش در اسارت نیروهای مبارز باشند می توان این پیام را برای رژیم فرستاد که بابت جان هر آزادیخواهی که می ستاند باید از میان نیروهایش بها بپردازد.

بدیهی است که کنش های مشخصی از این دست که از مشروعیت کامل عقلانی و انسانی نیز برخوردار هستند توسط عده ای به عنوان « خشونت طلبی» و امثال آن ارزیابی و معرفی می شوند، اما باید از آنها پرسید که روش های عملی خود را برای توقف جنایت بدهند. با حرف و شعار و امضاء هیچ طنابی از گردن زندانیان در آستانه ی اعدام برداشته نخواهد شد. باید راه حل مشخص و عملی داد که بتواند نتیجه ای جز سی سال تداوم و گسترش اعدام ها را در بر داشته باشد. فراموش نکنیم که برخی از این اعدام شدگان اخیر در انتظار و امید بخشش و عفو و آزادی بودند که ناگهان به صورت وحشیانه و ناجوانمردانه به پای چوبه ی دار برده شده اند. این رژیم جنایت پیشه قابل کمترین اعتمادی نیست.

با او فقط می توان به زبان عملی سخن گفت و زبان عملی هم رمز و راز دار نیست. روشن است که چه می گوییم. تا زمانی که جرثومه کثیفی به نام رژیم جمهوری اسلامی وجود دارد نمی توان انتظار لغو مجازات اعدام را داشت، اما می تواند کاری کرد که موج اعدام ها کند و یا متوقف شود. چگونه؟ چنانچه در بالا آمد فقط با واکنش عمل گرا.

به هر روی هشیار باشیم، پس از موج اعتراضی که به راه افتاده است اگر آرام بنشینیم و به عرصه ی عمل و کنش مشخص وارد نشویم پیام مخربی را به رژیم فرستاده ایم و آن این که:  این نیز بگذرد و اعدام ها می تواند به سان گذشته ادامه یابد. دقت کنیم که این بار پیام غلط به رژیم ندهیم.

"یادداشت های روز"، ویژه سایت دیدگاه نوشته می شوند. در صورت تمایل به باز تکثیر متن، لطفاً منبع را "یادداشت های روز سایت دیدگاه" قید کنید.

کورش عرفانی

 

**

www.korosherfani.com

korosherfani@yahoo.com

16 Mai 2010

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
کورش عرفاني:



[تاریخ ارسال: 20 May 2010]  [ارسال‌کننده: جواد ریا حی]  [  ]  
درود بر تو تنها ره ر ها یی جنگ مسلحا نه پیش بسوی جنگ چر یک شهر ی   

[تاریخ ارسال: 17 May 2010]  [ارسال‌کننده: نوشین]  [  ]  
آقای عرفانی کاملا با شما موافقم. آن کسانی‌ که سیاست گفتگو با رژیم را دنبال میکنند، جیگر گوشه یشان را به دست این رژیم منفور از دست نداد‌ند که بدانند چه دردی دارد. به قول یکی‌ از آخوندهای خودشان اگر هر یک نفر که به خیابان میاید کافی‌ است که یک تیکه چوب با خود همراه داشته باشد. در آن موقع کار همگی‌ ساخته است. با هیتلر‌ها نمی‌‌توان گاندی وار جنگید.تمام وحشت رژیم از این است که مردم از خود به هر وسیله شده دفاع کنند. به امید آن روز. موفق باشید نوشین
  

[تاریخ ارسال: 16 May 2010]  [ارسال‌کننده: shayesteh]  [  ]  
دوست عزیز ،رژیم ددمنش و فاشیستی ایران نه منابع مادی و منابع معنوی کشور برایش مهم است و نه حتی به نیروهای خودش فکر میکند ،که با مورد تهدید گرفتن آنها جلوی اعدامها گرفته شود،آنها فقط و فقط به حکومت خود فکر میکنند ،بهر قیمتی که شده میخواهند ان را حفظ کنند .بنابرین تنها چاره کار همان است که با هیتلر کردند ،من جنگ طلب نیستم ،باور کنید اما امروز عزیزم از من پرسید آیا حاضرم که او را زیر بمباران بگذارم به او گفتم آری با تمام هستیم حاضرم ،چون راه دیگری برای رهایی ملت نیست ،و او مرا به بی عاطفه بو دن متهم کرد ،اما میدانم که چاره دیگری نیست ،راست میگویید رژیم خونخوار از هیچ چیزی واهمه ندارد !یا باید همچنان شاهد ازدست رفتن عزیزان این میهن بدون دست یابی به هدف مهمی باشیم ! این رژیم بدون اتحاد جهانی از بین نخواهد رفت شاید زمانی دنیا به این نتیجه برسد که دیگر دیر شده !   

[تاریخ ارسال: 16 May 2010]  [ارسال‌کننده: مهدی جعفری]  [  ]  
احسن و جز این زبانی با رژیم نیست .البته این نیاز به سازماندهی هم در داخل و هم در خارج کشور دارد.   

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.