شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۴ اوت ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

چهارشنبه سوریی که امید بقای رژیم را سوزاند
کورش عرفانی

کورش عرفاني

خبرهای رسیده از تهران و شهرهای بزرگ (تبریز، شیراز، اصفهان، کرج، ...) حکایت از گستردگی و موفقیت جشن ملی چهارشنبه سوری دارد. به عبارت دیگر محاسبه ی رژیم در مورد خفه کردن این حرکت مردمی با شکست مواجه شد و معادله ی رویارویی میان ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی بار دیگر، بعد از نشیب 22 بهمن، به فرازی دیگر نائل شد.

راز موفقیت قیام چهارشنبه سوری را در سه چیز می توان دانست: 1) در تهران بیش از 2000 محله وجود دارد که به نظر می رسد رژیم قادر به کنترل حتی درصد از آن نیست و در جاهایی که نیز حضور داشت موفقیت چندانی کسب نکرده است. 2) در این شب برخلاف موارد دیگر، مردم، به نوعی، مجهز به چیزی هستند و همین نیز ترس و وحشت را در دل مردم انداخته است. همین نشان می دهد که راز موفقیت جنبش مردم در این است که با دست خالی و بی دفاع به مصاف نیروهای سرکوبگر نروند. 3) گزارش ها نشان می دهد که در محله هایی که جوانان به طور قدری سازماندهی شده عمل کرده اند مانند خیابان کارون که در آن به صورت تیمی عمل کرده اند و یا در مجیدیه توانسته اند ماموران را به راحتی به عقب برانند. 4) این بار مردم به اعتراض شعاری اکتفا نکرده و در مواردی که توانسته اند مراکزی را که نمادهای قدرت رژیم بوده است از بین برده اند. (انبار شهرداری، دفتر تبلیغات سپاه،...)

می توان گفت که با موفقیت به دست آمده توسط مردم در چهارشنبه سوری، جنبش توانست باردیگر باززایش خود را تامین کند. این کامیابی، روحیه ی تهاجمی جوانان و فعالان جنبش را افزایش داده و در عین حال روحیه ی نیروهای مدافع رژیم را به شدت تضعیف می کند. طنز تاریخ این که درست در چنین روزی است که خبر دو سرقت مهم مسلحانه، یکی در بازار زنجان و دیگری در یک بانک در تهران، نشان می دهد که از یک سو اوضاع اقتصادی تا چه به وخامت گذاشته و از سوی دیگر تا چه حد دستگاه امنیتی رژیم در تامین امنیت اجتماعی ضعیف شده است.

این ها در حالی است که همه ی پیش بینی ها برای سال 89 حکایت از اوضاع انفجاری جامعه تحت فشار اقتصادی دارد. با در کنار هم قرار دادن این پارامترها می توان دریافت که شرایط عینی برای یک فروپاشاندن و پایین کشیدن رژیم جمهوری اسلامی فراهم است. برای تکمیل این فرایند نیاز به دو عنصر است: یکی آگاه سازی سایر قشرهای خاموش جامعه برای تامین حضور آنها در صحنه ی مبارزاتی و دیگری، سازماندهی اعتراضات پراکنده  در جهت بهینه کردن تاثیر گذاری آنها و دست یابی جنبش به هدف مقطعی خود که پایین کشیدن دولت کودتاچی احمدی نژاد و به دنبال آن، کنار زدن کلیت رژیم جمهوری اسلامی می باشد.

بدین ترتیب اگر ترکیبی از شرایط مساعد تغییر و اراده و همت ما برای تغییرگری به هم گره بخورد می توان امیدوار بود که این چهارشنبه سوری، آخرین چهارشنبه سوری تحت یک حاکمیت استبدادی بوده است و این که سال آینده، نخستین چهارشنبه سوری را در یک ایران آزاد خواهیم داشت.

 

درس ارزشمند چهارشنبه سوری برای جنبش آزادیخواهی

 

بار دیگر بخشی ازجامعه نشان داد که روحیه ی طغیانگری و سرکشی در آن رشد کرده و جا افتاده است. این روحیه سبب شد که بتوانند در دل شب تاریک و با وسایلی ابتدایی، مانند ترقه و بمب دستی، به مصاف نیروهای تا دندان مسلح رژیم بروند و آنها را به عقب برانند. این روحیه می تواند حفظ شود و برای مراسم و تجمعات بعدی مورد استفاده قرار گیرد. از جمله برای تجمع عظیم در بهشت زهرا، پنج شنبه ی آینده، برای بزرگداشت شهدای جنبش. این تجمع را می توان به یک تظاهرات بزرگ میلیونی ضد رژیم تبدیل ساخت. هم چنین بزرگداشت آیت الله منتظری و سپس نوروز و سرانجام روز 12 فروردین به عنوام روز باز پس گیری رای به جمهوری اسلامی و سپس جشن ملی و میهنی 13 بدر. پس از آن آغاز دوره ی اعتصاب خرید که بتواند چرخ اقتصاد را فلج کند و غیره برای رفتن به سوی هدف نهایی.

آری پیروزی چهارشنبه سوری سوخت لازم را برای موتور جنبش فراهم کرده است و می توان با آن تا مقصد پیروزی رفت. تحقق این امر به اراده ی ما بستگی دارد. چهارشنبه سوری در واقع یک تمرین بود برای قیام اصلی. در این شب مردم نشان دادند که رمز پیروزی و موفقیت را دریافته اند: عدم تمرکز در یک منطقه که فقط سبب تمرکز و کارآیی دستگاه سرکوب می شود، برعکس، پخش شدن در سراسر شهر و تبدیل کردن هر محله و خیابان به یک مرکز مقاومت. این روش مبارزاتی نشان می دهد که رژیم نه تنها امکان حضور و کنترل اعتراضات را ندارد بلکه حتی نمی تواند از پایگاه ها و ساختمان های دولتی نیز محافظت کند و لذا مردم می توانند با آنها آن کنند که لازم است. 

به همین دلیل، می توان با استفاده از روش اعتراضات هماهنگ و غیر متمرکز اشکال تاکتیکی و ایراد اساسی جنبش را که در طول هشت ماه گذشته معادله ی قدرت را تا حد زیادی به نفع دستگاه سرکوب چرخانده بود برطرف کرد. اشکالی که زیان خود را به طور مشخص در 22 بهمن به نمایش گذاشت. تجربه ی موفق چهارشنبه سوری نشان داد که کافی است مردم دارای یک هماهنگی سراسری باشند و سپس در محله های خود، که به آن خوب آشنا و مسلط هستند، اقدام به حرکت های اعتراضی بکنند. فرمول این است: هماهنگی سراسری، اقدام محلی. به عبارت دیگر برنامه ریزی همگانی و ابتکارات خاص در محله ها و مناطق. اگر این استراتژی به عنوان استراتژ ی اصلی جنبش جا بیافتد در ماه های آینده با یک سری از برنامه های اعتراضی می توان دستگاه سرکوب را متشتت  وتضعیف کرده و بعد با فرسوده و ناتوان ساختن آن آماده ی قیام نهایی و خلع قدرت از حاکمیت بود.

این دست آورد عظیم چهارشنبه سوری را گرامی داریم و با در نظر گرفتن این درس و تجربه ی ارزشمند آماده شویم تا ایران خود را از چنگ مستبدین ضد ایرانی آزاد سازیم. #

*

 

www.korosherfani.com

16 March 2010

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
کورش عرفاني:



[تاریخ ارسال: 19 Mar 2010]  [ارسال‌کننده: nima]  [  ]  
زمانی نا پلئون گفته بود که بهتراست مردم به رقصدن مشغول شوند تا به اندیشیدن : زیرا او اندیشیدن را برای دیکتاتوری خطرناک میدانست. حال قضیه این ایرانیان است که میخواهند با رقصیدن جنایتکارترین رژیم تاریخ را سرنگون کنند!. حال باز در داخل ایران مردم ضمن این رقصیدن ها چند تا بدو بیراه هم به رژیم میگویند! اما دربرنامه ها خارج که نه تنها از ان چند بدو بیراه ها گفتن به رژیم خبری نیست بلکه اگر کسی جرات کند ودر جمع این گروه رقصنده از همه جا بی خبر! شعاری بدهد ویا شعاری حمل کند فورا این گروه چند هزار نفره رقصند که در تظاهرات های ضد رژیم جمع شان به سرعت تنزل میکند و از مجموع انگشتان دست وپا بیشتر نمیشود فورا شعار دهنده را به جرم اینکه عیش انها را به عزا تبدیل کرده در همان جا حسابی حسابش را میرسند ویا تحویل پلیس اش میدهند! چون ایرانیان خوش گذران تبعیدی تنها زمانی در برنامه ای حضور می یابند که مطمئن باشند که به رفت وامدشان به سر زمین اسلامی وقفه ای حاصل نمیگردد! . رابرت فسک ژورنالیست مترقی انگلیسی چند روزی در جریان نمایش انتخاباتی رژیم در تهران سپری کرد او بعد از بازگشت از ایران نا امیدانه گفته بود. فکر نمیکنم که بتوان یک دیکتاتوری را با رقصیدن و بوق زدن ماشین ها در خیابانها سرنگون کرد!.
  

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.