سی و یک سال سال از انقلاب بزرگ مردم ایران برای تحقق خواست­های بر حق خود می­گذرد و هنوز این خواست­ها صورت واقعیت به خود نگرفته­اند.

سر خط این خواست­ها، آزادی اندیشه و بیان و تشکل بود که حکومت شاه هزاران قربانی برای به ثمر رسیدن آن از مردم گرفت و حکومت اسلامی جانشین آن نیز انبوه مردم را به خاطر مبارزه در راه آن، قتل­عام کرد.

اکنون در آستانۀ سی و دومین سال فراگرد انقلاب بهمن، بار دیگر مردم ایران در ابعاد میلیونی به خیابان­ها آمده­اند تا ازعزت و شرف آزادی دفاع کنند، به خشن­ترین جنایت­های رژیم جمهوری اسلامی پایان دهند و بندهای اسارت دیرینه سال خود را از هم بگسلند.

سانسور و اختناق فرهنگی رژیم جمهوری اسلامی، در کنار بیداد سیاسی و اقتصادی آن در این سی و یک سال، فشار طاقت فرسائی را بر مردم ایران وارد ساخته که تحمل آن بیش از این ممکن نیست. از همین رو نیز هست که مبارزات رهائی بخش و تلاش پی­گیر برای برون رفت از بن­بست کنونی، شعار روز مردم و پیامی­ست که گوش شنوای مردم آزادی­خواه جهان نیز آن را شنیده و به پشتیبانی از آن برآمده است.

درخشش چشم­گیر این دفاع بر حق از خواست­های انسانی، هرروز، بیش از گذشته چهره تبه­کار و کثیف جمهوری اسلامی را نمایش می­دهد و پاسخی درخور در برابر جنایت­های آن است.

تنها راهی که جمهوری اسلامی در برابر مردم ایران برگزیده استبداد و سرکوب عریانی­ست که مدام بر ابعاد غیرانسانی آن افزوده می­شود. اما این استبداد وحشیانه و عقب مانده، نه تنها نتوانسته مردم ایران را به عقب براند؛ بلکه خود رژیم را آشفته و سرگشته­تر از گذشته کرده و آن را در سطح جهانی به انزوای کم­نظیری کشانده است.

اکنون جمهوری اسلامی دچار بزرگ­ترین بحران درونی خود است و بر لبۀ پرتگاه سرنگونی قرار دارد. اکنون آرزوی مردم ایران برای دست­یابی به خواست بر حق آزادی در آستانه واقعیت یافتن است.

آزادی اندیشه و بیان را بیش از این نمی­توان در بند نگه داشت. روز رهائی نزدیک است.

کانون نویسندگان ایران در تبعید

٢٢ بهمن ١٣٨٨

www.iwae.org

kanoon_dt@yahoo.com