تماس   

جمعه ۸ مرداد ۱۳۸۹ - ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۰

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

Facebook

Yahoo

Google

Twitter

Delicious

دنباله

بالاترین

میخ محکم اسلام عزیز و واگذاری آن به مردم
اسماعیل وفا یغمایی

اسماعيل وفا يغمايي

هیچ دین و آئین زنده و سرحال و پرزاد و ولد و پر تکاپوئی مانند اسلام میخ خودش را تا بیخ در نقاط مختلف زندگی روزانه، هفتگی و سالانه پیروانش نکوبیده است. انگار رئیس کل این آئین رحمت و رهائی از صبح تا شب و از شب تا صبح نگران بیوفائی پیروان خویش است.این میخ که البته با تمام طول و عرض و قطر، تمامش میخ رحمت است و نباید در آن شکی روا داشت از قبل ازتولد ما و از زمانی که  ابوی و والده ماوشما و البته به اذن اسلام وملا و محضر دار مسلمان محله  به حلالیت دست پیدا کنند و البته با زمزمه نام پاکیزه خدا و فراری دادن شیطان حرامزاده که میخواهد دخالت کند، واسطه نزول من و ما بر زمین خاکی شوند شروع میشود. بعد از تولد ما اسلام اسممان را از میان مقدسین و مقدسات خود انتخاب میکند و در گوشمان اذان میگوید. چند هفته بعد به امر اسلام باید ختنه شویم و این ابزارکی که بخش عظیمی از فقه نگاهش متوجه خطاهای آن است همان اول کار تنبیه لازم را بشود . همزمان نظر قربانی و یا دعائی توسط والده به قنداقمان می آویزند. در طول دوران زندگی بارها به یاری دوازده امام و چهارد معصوم از خطرات نجات پیدا میکنیم. بزرگتر که شدیم برای اینکه خدا را فراموش نکنیم باید روزی هفده بار در پنج نوبت خم بشویم و سجده کنیم تا یادمان نرود که مسلمانیم.موقع خوابیدن باید دعا بخوانیم. موقع برخاستن باید بسم الله بگوئیم. وقتی تعجب میکنیم میگوئیم ماشاالله. وقتی امیدواریم میگوئیم انشالله. وقتی میترسیم میگوئیم لاحول ولا قوه الا بالله. وقتی عیال احتمالی آینده را در کوچه نظاره میکنیم میگوئیم فتبارک الله. اگر گناهی مرتکب شویم میگوئیم استغفرالله و میرویم امامزاده محل و دخیل میبندیم، وقتی میخواهیم شروع کنیم میگوئیم بسم الله. وقتی کار بخوبی تمام میشود میگوئیم الحمدلله،وقتی میخواهیم بلند شویم میگوئیم یا الله. بار که میخواهیم بلند کنیم میگوئیم یا علی. فریاد مدد که میزنیم میگوئیم یا ابوالفضل و یا حسین.در سقاخانه محل وقتی آب میخوریم میگوئیم سلام بر حسین. وقتی به زندانمان میاندازند میگوئیم یا موسی ابن جعفر، وقتی در غربت گیر میکنیم غریب الغربا را صدا میزنیم، سمبل مریضهامان زین العابدین بیمار است و سمبل علم و دانشمان امام جعفر صادق،در زورخانه با مدح علی و ضرب مرشد بر و بازویمان را میپرورانیم،به حضرت عباس قسم میخوریم که به وعده وفا کنیم، ماه رمضان را یکماه روزها روزه ایم و شبها دعا خوان. ماه محرم را باید لباس سوگ بپوشیم و سینه بزنیم و روضه و نوحه گوش کنیم. ماه ذی الحجه باید به حج برویم. موقعیکه عطسه میکنیم میگوئیم یرحمک الله.با پای چپ باید وارد مستراح شویم که در صورت سکته با سر در توالت نیفتیم، موقعی که میشاشیم باید استبرا کنیم. بعد از تغوط باید رعایت طهارت اسلامی را نمود تا صدای چینی شنیده شود. در کوچه میگوئیم سلام علیکم و رحمت الله و برکاته و جواب میشنویم و علیکم السلام و رحمت الله و برکاته ،وقتی خداحافظی میکنیم میگوئیم فی امان الله، سالی چهارده بار جشن تولد چهارده معصوم را میگیریم،و بیشتر از این در سوگ آنها مینشینیم،اگر کار خطائی بکنیم اسلام شلاقمان میزند اگر خطا بزرگتر باشد ممکن است دستمان را ببرد و یا دارمان بزند!اگر کار خوب بکنیم اسلام و الله ثوابش را یاداشت میکنند تا بعدا بپردازند. نمیخواهم سرتان را درد بیاورم واقعا میشود صدها و صدها مورد دیگر از انعکاسات نیرومند اسلامی را در لحظه لحظه زندگیمان در هر روز و هر هفته از آغاز تا پایان زندگی ببینیم، وقتی داریم به خیر و خوشی میمیریم میایند بالای سرمان قران میخوانند و آب تربت در حلقمان میریزند ووقتی که مردیم در انتهای شستن بدون اجازه ما مقداری پنبه به دستور اسلام در برخی نقاطمان میگذارند تا مبادا خرابی ببار آید . سر قبر ملا می آید و حتی اگر مسلمان خیلی معتقدی هم نباشیم اعتقادت لازم را به گوش ما که دیگر نمیشنود میتپاند و وقتی که کار تمام شد روی قبرمان سنگی میگذارند و بالایش مینویسند انا لله و انا الیه راجعون تا میخ اسلام سفت باشد و کسی مرده ما را به نام خودش ثبت نکند و حتی ماهها پس از مرگمان ماجرا با نمودارهای اسلامی ادامه دارد تا کی و کجا کلک کار کنده شود و دست از سرمان بردارند البته اگر ماجراهای اسلامی ما بعد القبر شروع نشود.

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.

نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از اسماعيل وفا يغمايي:

نظر دیگران در پیوند با این مطلب: