شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

يكشنبه ۳ تير ۱۳۹۷ - ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

سخنی در باب فرصت طلبی گردانندگان سایت «اخبار روز»

ایرج مصداقی

با چه انگیزه و هدفی؟

دیروز از طریق دوستان مطلع شدم که سایت «اخبار روز» مقاله‌‌ای از من با عنوان  «مهدی کروبی و میرحسین موسوی و کشتار ۶۷ » را در صفحه‌ی نخست و در ستون «تاریخ - یادبود (گوناگون)» و گویا به بهانه‌ی یادبود سالگرد کشتار ۶۷، درج کرده‌اند. از این کار ایشان تعجب کردم . تعجب من، با توجه به خط سیاسی این رسانه، و بر پایه‌ی تجربه‌ای بود که از رفتار غیررسانه‌ای ایشان داشتم که متأسفانه در بعضی موارد، نمونه‌ای بارز از بی‌اخلاقی است.

ایشان هیچ‌یک از  مقاله‌های تحقیقی‌ام در باره‌ی «هیئت کشتار زندانیان سیاسی در سال 67» که در بعضی از آن‌ها، با سند و مدرک، بخشی از روایت‌های نادرست و اطلاعات غلط را به چالش گرفته بودم، در سایت خود منتشر نکرده و حتا مطلب «روزشمار کشتار ۶۷» مرا که روایتی دست اول از این قتل‌عام بود و در بسیاری از رسانه‌ها منتشر شده بود، انتشار نداده بودند. حتی از درج مقاله ای که در آن به تصحیح نام کوچک نیری رئیس هیئت کشتار 67 (که در تمامی اسناد انتشار یافته به غلط آمده بود) مبادرت کرده بودم خودداری کردند. از همین روی، برایم جای پرسش بود که چرا گردانندگان «اخبار روز» که سال گذشته، حتا بر خلاف قانون مطبوعات و رسانه‌ها (آن هم در جامعه‌ی اروپا)، حاضر نشده بودند پاسخ من را به مطلبی که در رابطه با یکی از مقاله‌هایم در سایت‌شان منتشر شده بود، درج کنند و  با این رفتار غیرمتمدنانه‌شان، اعتراض مرا نادیده گرفته و حق ام را زیر پا گذاشتند، به یک باره به یاد انتشار این مطلب افتادند و آن هم برای درج در ستون «تاریخ و یادبود»؟

برایم جای پرسش بود از این روی، که ایشان اگر واقعاً بهانه‌شان یاد کردن از سالگرد قتل‌عام ۶۷ بوده است، پس چرا به جای آن مطلب، یکی از مقاله‌های مفصل‌ام پیرامون کشتار تابستان ۶۷ را انتخاب نکرده‌اند که هم جامع‌تر و هم برای این منظور مناسب‌تر بوده است؟

نکته تأمل برانگیز دیگر این که متوجه شدم حداقل دو نظری را که خوانندگان مقاله در اعتراض به رویه این سایت برایشان ارسال داشته بودند درج نکرده اند! و تنها به انتشار نظرات هدفدار  و شبهه ناک مبادرت کرده اند که بیش از هرچیز اهداف ناسالم این سایت از انتشار نابهنگام مقاله را می رساند.

می‌توانستم این چراها و پرسش‌ها را به حاشیه برانم و موضوع را ندیده بگیرم و از آن بگذرم. درست همانگونه که سال پیش، به بازچاپ مقاله‌ دستکاری شده ام در سایت «پیک‌نت» که گردانندگان‌اش را در پراکندن خبرها و گزارش‌های غیرواقعی و نادرست، بخشی از مقصرترین مسئولان رسانه‌های خارج از کشور می‌شناسم، اعتراضی نکردم و از کنارش گذشتم.

آن‌چه که مرا وادار به اعتراض و نوشتن این پاسخ کرد، این بود که متوجه شدم مسئولان سایت «اخبار روز» تاریخ نگارش و انتشار مقاله‌ام را حذف کرده‌اند! و این در حالی است که من در پایان نوشته‌‌هایم، به ویژه آن هایی که نگارششان به لحاظ زمانی مهم است و به دلیل احساس مسئولیت داشتن نسبت به آن چه که می‌نویسم و منتشر می‌کنم، تاریخ نگارش و انتشار را می‌آورم.

مطلب «مهدی کروبی و میرحسین موسوی و کشتار ۶۷ » که سایت «اخبار روز» آن را بازچاپ کرده است، در اردیبهشت ماه 88 و پیش از انتخابات اخیر نوشته و در سایتم انتشار داده بودم و موضوعات مطرح شده در آن، به لحاظ تاریخی و شرح وقایع یک دوران، همچنان مورد تأیید من است. نکته درخور توجه و مورد اعتراض این است که تاریخ انتشار مقاله، 19 اردیبهشت است و ایشان آن را حذف کرده و بالای آن نوشته‌اند: 30 مرداد 1388 (یعنی تاریخ ثبت در سایت خودشان)!

چرا؟ آیا انتخاب این مقاله (آن هم به بهانه‌ی یادمان سالگرد کشتار ۶۷) و نیز حذف تاریخ نگارش و انتشار آن، از روی سهو بوده و بی هیچ قصد سیاسی خاصی؟

متأسفانه، و با توجه به کاربرد شیوه‌های نادرست و غیراخلاقی رایج در فعالیت‌های اجتماعی و نیز فرهنگی (!) بعضی افراد و گروه‌های سیاسی که گاه انسان را به یاد کارکرد سیستم های اطلاعاتی و امنیتی می اندازد و بدبختانه به سنت مبدل شده است و انگار که باید نسل در نسل بگردد و از گزند روزگار در امان بماند تا ما «هم‌چنان دوره کنیم روز را و شب را»، نمی‌توانم خوش‌بین بوده و پاسخم به آن مثبت باشد.

این انتخاب و این حذف، بر پایه‌ی دیدگاه سیاسی و اخلاقی خاص گردانندگان «اخبار روز» انجام گرفته و آن‌هم درست چند روز پس از انتشار نامه‌‌ی سرگشاده‌ی من به مهدی کروبی؛ نامه‌ای که بازتابی گسترده در داخل و خارج از کشور داشته و مورد استقبال قرار گرفته است. «نامه به مهدی کروبی» را دو ماه پس از انتخابات، در تاریخ  23 مرداد منتشر کردم. این نامه پس از آن نوشته شد که کروبی، بعد از کودتای خامنه‌ای، در کنار مردم ایستاد  و در برابر ولایت مطلقه فقیه و قدرتی خشن و بی‌رحم، پا پس مکشید و گوشه‌ای از جنایت‌هایی را که رژیم انجام داده است، بازگو کرد. در آن نامه، از جمله، آرزو کردم که کروبی بتواند هم‌چنان پایداری کند و برای همیشه در کنار مردم بماند و در این چند سال عمری که باقی است، با نقد گذشته و دفاع از حقوق مردم و افشای جنایت‌ها، دیگر به سوی ظالمان و بیدادگران بازنگردد. چنین باد!

نامه به کروبی را در حالی نوشتم که رویکرد امروز او را به نفع مردم و جنبش ارزیابی می کنم.

«نامه به کروبی»، همان‌گونه که محتوا و لحن به کار رفته در آن و تاریخ انتشارش بیان می‌دارد، نه بر پایه‌ی «سیاست بازی» و اخلاقی دوگانه‌، که بنا بر وظیفه و احساس مسئولیت نوشته شده است؛ درست با همان انگیزه و باور به اصول و اخلاقی که مقاله‌ی «مهدی کروبی و میرحسین موسوی و کشتار ۶۷ ».  چیزی که گردانندگان «اخبار روز»، با آن دیدگاه خاص سیاسی و اخلاقی‌شان، از درک آن ناتوانند و از همین روی پیوند طبیعی و منطقی آن مقاله و این نامه و فاصله‌ی زمانی انتشارشان را نادیده گرفته‌اند. 

ایرج مصداقی

31 مرداد 1388

Irajmesdaghi@yahoo.com

www.irajmesdaghi.com

 

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
ایرج مصداقی:



[تاریخ ارسال: 23 Aug 2009]  [ارسال‌کننده: یک خواننده]  [  ]  
جناب صادق خان می گویند اسم با مسما بایستی بخواند اما بعید می دانم در مورد شما چنین باشد. اگر چنانچه شما اینقدر دلسوز کروبی و موسوی بودید خشم تان را سر عمل اخبار روز خالی می کردید نه آقای مصداقی که تضعیف کروبی و موسوی را غلط پنداشته است.
لااقل من شهادت می دهم که ده ها نفر این مقاله را برای من فرستادند و به خواند آن توصیه کردند. بسیاری از آنها از داخل کشور بود.
  

[تاریخ ارسال: 22 Aug 2009]  [ارسال‌کننده: صادق]  [  ]  
برادر من، این طور که گز نکرده پاره می کنی، یک چنین تبعاتی هم دارد. بهتر بود البته واضح تر می نوشتی که اخبار روز چه گناه کبیره ای مرتکب شده است. تو از کجافهمیدی که از نامه ات به کروبی استقبال وسیعی شده است. البته برخی سایت ها و نیروهای هم فکرت که جنبش عظیم داخل کشور، با "چپ" بودن و سرخ و رادیکال بودن مادر زادشان هم خوانی ندارد، مقداری برایت کف زدند، اما - و نظر من است و مثل شما آمار ندارم - قطعامیهن پرستانی بودند که نفرت و انزجار نثار آن کردند. هموطنی به درستی در همین سایت نوشت که : هر سخن جایی و هر نکته... درست در زمانی که کروبی بسا فراتر از منتظری، با شهامتی بی نظیر، به غده چرکین تجاوزهای جنسی در حکومت دینی نشتر زد که صدایش در دنیا پیچیده و البته جان و حیات خودش را نیز به خطر انداخته، شمابی مقدمه پریدی وسط و ... او را به سرش کشیدی؟ همین بدکرداری را بقیه دوستان و همفکران ات در همین سایت با مهندس موسوی کردند. از قضا باند حاکم بی نهایت به این نوع افشاگری ها از طرف اپوزیسیون نیاز دارد تا در برنامه هایی مثل سایه روشن و یا دیدبان وزارت اطلاعاتش ، توی ملاج مردم به پاخاسته بکوبد که بفرما: این هم رهبرانی که بهشان دخیل بسته اید؟ جناب تنزه طلب که همه چیز جنبش را پاک و تمیز می خواهی و بدون کم ترین درایت و سیاست وطن پرستانه، هرازگاهی خودنمایانه چیزی را از آرشیو قطورت بیرون می کشی و روی سایت های هم جبهه ات می گذاری، می توانی صادقانه بگویی که مردم قیام کرده چه تاثیری از نامه تو به کروبی خواهند پذیرفت (به فرض این که گوش شان اصلا به یک چنین دوستان خاله خرسه ای باشد) جز این که خیابان را ترک کرده و بروند کنج خانه و بیخودی پای علم یک چنین رهبران سابقه داری سینه نزنند؟ جالب است که آواز خوانی شما خروسان بی محل، درشرایطی است که آقای مسعود رجوی (که ظاهرا شما به ایشان ارادت دارید)، باموقعیت شناسی قابل تقدیری، هم به حمایت از مهندس موسوی برخاست و هم کروبی را به خاطر این افشاگری تاریخ اش تشویق نمود. البته از قدیم گفته اند که شاه می بخشد ولی شیخ علی خان نمی بخشد. راستی چرا با جای زدن شیپور از سرگشادش، هیچ کدام مقاله ای در تایید و تفسیر و ترویج مواضع جدید آقای رجوی ننوشتید؟ برای این که هنوز در عوالم کهنه خود سیر می کنید و کم ترین درکی نشاط آور از جنبش کنونی ندارید.
دوست عزیز، بهتر است حالا که از صدای ... خود بیدار شده ای، به جای پریدن به این و آن، به خاطر جفاکاری بی موقعی که درحق یکی از رهبران جنبش کنونی کردی از خود او و از مردم ایران با صدای بلند معذرت خواهی نمایی. ما هرگز جنایات گذشته رژیم و ایادی آن را فراموش نکرده ایم، اما در شرایطی که پسر آبت اله بهشتی و پسر آیت اله مطهری، نیز در برابر ولی فقیه و باندش ایستاده اند (و این بی نهایت به نفع مردم ایران است)، وظیفه من و شماست که حتی اگر سکوت مان به تداوم این جنبش کمک می کند، دندان روی جگر بگذاریم و حرف نزنیم تا یک چنین دسته گل هایی مسمومی را به میان مردم بپاخاسته مان پرتاب نماییم.
همان زمان هم که این سایت مقاله تو را برای مدتی طولانی در آن بالای صفحه حلوا حلوا کرد، به راستی از آن قطع امید کردم. نه آن بی موقع تعطیل کردنش و نه حالا که سایت را به چوب قطوری تبدیل کرده لای چرخ جنبش سبز.
  

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.