شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۷ - ۱۵ دسامبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

چرا رژیم به اشرف تاخت؟
یادداشت روز کورش عرفانی

کورش عرفاني

آنچه را که در اشرف روی داد می توان بی شک «جنایت علیه بشریت» نامید. مشتی مزدور تا دندان مسلح که به جان عده ای بی دفاع افتاده اند و آنها را به هرگونه که می خواهند تار و مار و قتل عام می کنند. وظیفه ی هر ایرانی است که در محکومیت این جنایت و به محاکمه کشاندن این جنایتکاران هر چه می تواند بکند.

اما در ورای این وجه انسانی-حقوقی باید به بعد سیاسی این حرکت را نیز دریابیم. کشف رابطه ی میان آنچه 48 روز است در خیابان های تهران و شهرهای بزرگ ایران جاری است و حمله به اشرف چندان پیچیده نیست. رژیم ضد بشری نزدیک به سی سال است که به عنوان یک استراتژی امنیت آفرینی برای خود دریافته است که باید نیروهای اجتماعی و نیروهای سیاسی را از هم جدا سازد و به آنها اجازه ی هیچ ارتباط منظم و ارگانیکی را ندهد. در این راستا از همان سال 58 از یکسو احزاب مخالف را ممنوع، سرکوب و از جامعه دور ساخت و از سوی دیگردر طول سه دهه به طور پی گیرانه شکل گیری هرگونه تشکل سیاسی نوینی را در دل جامعه ممنوع ساخت. امروز می بینیم که حتی شبه تشکل های سیاسی «خودی» را نیز بر نمی تابد و سران «جبهه مشارکت» یا «سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی» را بازداشت و زندان می کند.

چرا سطح تساهل و مدارای رژیم تا این حد پایین آمده است که حتی سران تشکل هایی را که از دل خود نظام برآمده و دارای کارکردی مثبت برای حفظ ساختارهای رژیم بوده اند به محاکمه می کشاند؟ همه می دانند چرا. این جنبش اعتراضی مردم ایران است که رژیم را این گونه به هم زده است. جنبشی که همه محاسبات مثلث ولایت فقیه- سپاه-بازار را به هم زده است و چشم انداز فروپاشی یا سرنگونی را در مقابل وی قرار داده است. جنبش کنونی، سیستم مصونیت پیکره ی نظام را از کار انداخته است. با کمترین حرف و انتقادی رژیم دچار سرماخوردگی و تب و ذات الریه می شود.

در چنین شرایطی که نیروی اجتماعی به صحنه آمده است، پیوند خوردن آن با نیروهای سیاسی می تواند استراتژی  دفاعی سی ساله ی نظام را به هم زند. زیرا رژیم خوب می داند که رازموفقیت یک جنبش اجتماعی در سازماندهی آن است و این سازماندهی فن و هنری است که تشکل های سیاسی می دانند و می توانند فراگیر و مردمی سازند. بنابراین حاکمان می پندارند که اگر بتوانند مانع از سازماندهی جنبش اجتماعی شوند در نهایت می توانند با سرکوب و ترس و فرسوده سازی جنبش را از میان برند. پس، به عنوان یک استراتژی امنیتی این را وظیفه خود می دانند که هر کانال سیاسی را که بخواهد به سازماندهی جنبش اجتماعی دست زند باید مسدود کنند، به هر بهایی، هر تشکلی را، داخلی یا خارجی، رادیکال یا غیر رادیکال را. برای دولت پاسداران این مهم است که جنبش اجتماعی نتواند خود را سازماندهی کند.

حمله به مجاهدین در پایگاه اشرف را، در کنار سایر عوامل دیگر، می توان در این چارچوب درک کرد. موضع گیری های مجاهدین در رابطه با جنبش کنونی به کلی محاسبات قبلی رژیم را به هم ریخت. آنها با اتخاذ سیاست «همراهی فعال» توانستند به طور تبلیغاتی و به تدریج عملی بسیاری از موانع جداساز جامعه و مجاهدین را از سر راه بردارند. بیانیه های مسعود رجوی و سخنرانی های او در این مدت نشان داد که مجاهدین می خواهند در بطن جنبش قرار گیرند و در این مسیر تا مرز هشدار به خامنه ای در مورد امنیت میرحسین موسوی، پیام به منتظری برای موضع گیری نهایی در مقابل جناح حاکم و حتی دعوت از «مجلس خبرگان رهبری» برای عزل خامنه ای و جایگزینی وی با منتظری پیش رفت. در سخنرانی های خود، وی شرایط را این گونه تحلیل کرد که همین قدر که مجاهدین بتوانند بدون ترس از حذف فیزیکی به داخل ایران بروند برایشان کافی است. سخنرانی مریم رجوی در ایتالیا و گذاشتن شرایط مشخص برای بازگشت به ایران نیز تابوی این موضوع را شکست و آمادگی مجاهدین برای ادغام دوباره در بستر اجتماعی خویش را به نمایش گذاشت.

این موضع گیری های فعال و مشخص و بیان اراده ی مصمم برای پیوند خوردن «تشکیلات» با جامعه، زنگ های خطر را چنان برای رژیم به صدا درآورد که بر آن شدند تا زمان حمله را جلو اندازد و هرچه سریعتر از طریق پاسداران و بسیجی های عراقی  به مجاهدین در شهر اشرف بتازد. رژیم می دانست و می داند که روزهای سختی را در پیش روی دارد و باید خود را برای آن آماده سازد. کابوس رژیم این است که درموقعیت نبرد نهایی میان مردم و حاکمیت، یک نیروی چهارهزار نفره ی آموزش دیده،  سازماندهی شده و رادیکال به صحنه بیاید.

بنابراین می توانیم در جمع بندی خود چند نکته را دریابیم:

1)                              رژیم نمی خواهد به هیچ بهایی میان نیروهای اجتماعی جنبش و تشکل های سیاسی سازمانده پیوندی به وجود آید.

2)                              رژیم در این رابطه مجاهدین را خطر اصلی ارزیابی کرد و به آن حمله ور شد.

3)                              مقاومت مجاهدین در اشرف برای باقی ماندن و دوام آوردن تضمینی است برای این که این پیوند میان قدرت اجتماعی و سازماندهی سیاسی در مراحل پیشرفته تر جنبش کنونی صورت پذیرد.

4)                              به همین دلیل، علاوه بر وجه انسانی، اخلاقی و حقوق بشری که دفاع از مجاهدین را ایجاب می کند حمایت از مجاهدین روی دیگر سکه ی موفقیت جنبش کنونی در ایران است.

5)                              هر نظر و دیدگاه سیاسی راکه دارا هستیم یک واقعیت را نمی توانیم منکر شویم: جنبش برای رسیدن به مقصد نیاز به سازماندهی دارد.

در پایان یاد آورشویم که لجاجت دولت های اروپایی و دولت آمریکا در حذف محدودیت های ناشی از «برچسب تروریستی» به خوبی نشان می دهد که این کشورها خواهان موفقیت یک تشکل مردم گرا در صحنه ی سیاسی ایران نیستند و ترجیح می دهند در میان تفاله های رژیم چیز دندان گیری برای تعامل با کشور ما می گردند. به همین خاطر باید اذعان کرد که گره ی کار مجاهدین در عراق بیش از آن چه از مجلس های اروپایی و کنگره آمریکا باز شود از خیابان های تهران و اصفهان و شیراز و تبریز و اهواز باز می شود.

کورش عرفانی                                                                                      korosherfani@yahoo.com

11 مرداد 1388

 "یادداشت های روز"، ویژه سایت دیدگاه نوشته می شوند. در صورت تمایل به باز تکثیر متن، لطفا منبع را "یادداشت های روز سایت دیدگاه" قید کنید.

 

منبع: سايت ديدگاه

@ كپي رايت: اين مطلب ويژه سايت ديدگاه تهيه شده است. بازتكثير آن تنها با قيد منبع مجاز است.




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
کورش عرفاني:



[تاریخ ارسال: 04 Aug 2009]  [ارسال‌کننده: كيان]  [  ]  
كاملا صحيح است. هيچ زدوبندي نميتواند سر مجاهدين را زير آب كند, چرا كه آنان ريشه در تاريخ اين سرزمين كهن دارند و برآيند دو صده مبارزه براي آزادي وطن هستند.   

[تاریخ ارسال: 04 Aug 2009]  [ارسال‌کننده: سعید]  [  ]  
افرین   

[تاریخ ارسال: 04 Aug 2009]  [ارسال‌کننده: Nayim]  [  ]  

Ba salam Harfe shoma hagigati ashkar , be omide sanegoni regime dajal khomeini

سایت دیدگاه: لطفا نظرات خود را با حروف فارسی بنویسید
  

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.