[تاریخ ارسال: 14 Jun 2007]  [ارسال‌کننده: سیامک دهقانی]  [ --- ]  
در گیریهای اخیر میان حرکت مقاومت اسلامی (حماس) با سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف)، هیچ ربطی به مقولات و عباراتی چون پورژوازی و خرده‌بورژوازی ندارد. چون اصلا کشوری به اسم فلسطین وجود خارجی ندارد تا کسی با دعوت از طبقه‌ی کارگر آن دعوت کند تا در کنار طبقه‌ی کارگر اسرائیل فدرالیسم سوسیالیستی و جمهوری شورایی تشکیل دهند. اصلا در فلسطین اشغالی و خونین‌پیکر تولید به شیوه‌ی بورژوازی معنا و مفهومی ندارد و بیشتر مردم از طریق کمک‌های «محض‌رضای‌خدای» سازمان ملل متحد، اتحادیه‌ی اروپا، دولت ایالات متحده و بعضی دولتهای عربی ارتزاق و رفع گرسنگی می‌کنند. بواقع فلسطین بمثابه‌ی یک اردوگاه تکه‌پاره و قطعه‌قطعه شده است که بخشی بزرگی از آن در اشغال اسراییل، قسمتی تحت کنترل حماس و مقداری هم از آن زیر نفوذ سازمان فتح و دیگر گروههای ریز و درشت فلسطینی است. پس، با این وضعیت، استفاده از عبارات و مقولاتی که کارل مارکس آلمانی در رابطه با تحلیل جوامع صنعتی و متعارف و پیشرفته‌ی اروپای غربی قرن هیجدهم، بویژه انگلیس، بکار برده بود، در شرایط کنونی بدرد تحلیل شرایط وخیم مردم فلسطین نمی‌خورد. در جایی که روابط طایفه‌ای و قبیله‌ای با قدرت تمام تمامی تار و پود جامعه(فلسطین) را در بر گرفته،‌صحبت کردن از بورژوازی و خرده‌بورژوازی هیچ نشانی از تحلیل طبقاتی و رادیکال ندارد. بلکه بیشتر به یک جمله‌پردازی اکونومیستی و بسته شباهت دارد تا یک تحلیل علمی و انقلابی! و اما طبقه‌ی کارگر اسراییل! بواقع اسراییل بمانند یک پادگان عظیم نظامی است که تعداد سه میلیون سرباز و آدمکش حرفه‌ای در آن بسر می‌برند. در اینجا نیز بجز تولیدات نظامی که بخش بزرگی از «اقتصاد» اسراییل را زیر پوشش دارد و تمام تکنولوژی پیچیده‌ی این پاردگان نظامی در خدمت به آن قرار دارد، مقداری زمین نیز به کشت پرتقال، انگور، زیتون و... اختصاص داده شده ضمن صادر کردن آنها به کشورهای دیگر ، این توهم را در اذهان ایجا کند که گویا اسراییل کشوری است مثل بقیه‌ی کشورهای جهان! در حالیکه صادرات میوه ارزش اقتصادی چندانی برای دولت اسراییل ندرد. چرا؟‌زیرا دولت ایالات متحده‌آمریکا سالی ده میلیارد دلار به اسراییل کمک می‌کند. به نظر من اسراییل و فلسطین مرکز برخورد منافع دولتهای ارتجاعی منطقه و دولتهای امپریالیستی برای گسترش و تعمیق ارتجاع و توحش بیش از پیش در منطقه هستند! بنابراین، زدن این حرف که عرفات نوکر امپریالیزم بود و حزب‌‌الله و حماس جزو نیروهای خرده‌بورژا، هیچ کمکی به خلق فلسطین برای رهایی از اشغال اسراییل نمی‌کند.   

[تاریخ ارسال: 14 Jun 2007]  [ارسال‌کننده: جعفر پویه]  [  ]  
آقای رازی شما با بورژوا نامیدن عرفات و خرده بورژوا دانستن حماس و حزب الله به طور غیر مستقیم آنها را تبرئه می کنید.
شما بدون در نظر گرفتن پروسه شکل گیری حماس و حزب الله و عملکرد آنها در زمان زنده یاد عرفات به قضاوت نشسته اید. شغل شریف حماس فحاشی به عرفات و بی اعتبار کردن او بود. آنها در زمان عرفات نیز بارها با نیروهای فتح درگیر شدند، اما این کاردانی عرفات بود که اجازه دست درازی بیشتر به آنها را نداد. آنها هم مانند شما دولت خود مختار فلسطینی را به نفع اسرائیل و خیانت عرفات می دانستند.
آقای رازی اگر تنها به رسمیت شناختن دولت نیم بند فلسطینی را تنها کار زنده یاد عرفات بدانیم بازهم او شایسته تکریم بسیاری است. او از مردمی سرگردان و نیروهای مسلح بی سرزمین و آواره کشوری نیمه مستقل ساخت که در چنگال توطئه های دوستان بی سیاست و دوشمنان قدار گرفتار شد. چگونگی مرگ عرفات و مقاومت تا آخرین لحظه او تنها نشانه غلط بودن نظریه پلیس بودن اش از جانب شماست. شایسته نیست که از بزرگی چون او که نمونه اش را تاریخ منطقه بیاد ندارد با چنین جملاتی یاد کرد.
به هر حال فاسد بودن اطرافیان عرفات و مخصوصن محمود عباس که در زمان عرفات درگیری بسیاری با او داشت و در نهایت با در زندان باقی گذاشتن مروان برقوتی رهبری فلسطینیان را تصاحب کرد کار را به اینجا که اکنون است رساند.
حماس بیش از اینکه یک نیروی ملی فلسطینی باشد کارگزار سیاست های کسانی است که خواهان از بین بردن همان حداقل دست آورد عرفات هستند. جنگ داخلی در فلسطین چیزی است که حماس به مردم تحمیل می کند و باید با این سیاست به غایت غلط و غیر انسانی مخالفت کرد. هیچ چیز جز همان سیاست دو دولت و دو ملت عرفات نمی تواند راهگشای فلسطین باشد. شعارهای دهن پرکن فدرالیسم سوسیالیستی هم از آن حرفهایی است که سنگر می سازد تا قیافه حماس بیش از این هویدا نشود. حماس خرده بورژوا و حزب الله خواهان برپایی حکومت اسلامی در فلسطین هستند و شعار نابودی اسرائیل را سر می دهند. اگر شما آنقدر ضد صهیونیست هستید که خواهان قربانی کردن دولت سکولار و نیم بند فلسطینی ها در راه آن این حرف دیگری است.
خود فروش بودن عرفات شعاری است که سالها حماس، حزب الله، جمهوری اسلامی ایران و .... مرتب تکرار می کنند، شما چرا؟