شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۴ اوت ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

ضرورت روز افزون کنش گری
فقط با قدرت می توان از رژیم باج گرفت

کورش عرفاني

سرکوب بی سابقه ی کارگران و نیز حملات و حشیانه ی به دانشجویان و دستگیری ها و اعدام ها متعدد و مکرر یکبار دیگر ما را در مقابل این پرسش قرار می دهد که آیا رژیم جمهوری اسلامی در طول بیست و هفت سال مردم و اپوزیسیون را به فرهنگ سرکوب گری خویش عادت نداده است ؟ آیا رژیم شکست پذیری و به طور صرف تحمل کردن را به عنوان امری بدیهی درنیاورده است ؟
بنظر می رسد که روانشناسی استبداد پذیر ایرانی کار رژیم را آسان کرده و اعمال حجم غیر قابل تصوری از مصداق های  ستمگری، آزار و زجردهی را در سطح جامعه ممکن ساخته است. گویی، میلیونها نفر با تحمل این میزان از ظلم و غارت و استثمار و تحقیر گری تحمیل شده از جانب رژیم خو گرفته اند و اندک نفس های معترض به راحتی در گلو خفه می شوند.
این واقعیت جاری که ریشه های تاریخی کهنی دارد باردیگر ما را به فکر وا می دارد که آیا براستی در مقابل چنین حکومتی راهی جز مقابله به مثل هست. آیا جز با زبان زور می توان با این حاکمیت ستمگر و سران و عمال آدمکش آن سخن گفت ؟
نگارنده بر این باورست که بقای جمهوری اسلامی ناشی از این است که مخالفانش برای مقابله ی با او ازروش نامناسبی بهره می برند. روشی که کمترین آسیبی به رژیم نمی زند، یعنی روش اداری، گفتاری، «قانونی»، «مسالمت آمیز». حال آنکه در نقطه ی عکس مخالفانش، رژیم از روشی استفاده می کند که بیشترین آسیب را به دشمنانش بزند. یعنی روش های عمل، «غیر قانونی»، غیر مسالمت آمیز مانند اعدام، قتل های زنجیره ای و حبس های بدتر از مرگ. 
تا زمانی که معادله ی برخورد رژیم عمل گرا و تا دندان مسلح جمهوری اسلامی  با مردم و مخالفان گفتار گرا و بی سلاح ادامه پیدا کند این روند باطل به نفع بقای حکومت آخوندی -بازاری  ادامه خواهد یافت. معادله زمانی می تواند برهم ریزد که مخالفان رژیم در داخل و خارج دریابند که این تنها با عمل، قدرت و قاطعیت است که می توان از رژیم باج گرفت. چنانچه نگارنده در یکی از نوشته ها خود آورده بود «تا نزنیم می زنند، تا نکشیم می کشند».
همچنانکه رفتار رژیم در زمینه ی پرونده ی اتمی نشان می دهد سران جمهوری اسلامی دریافته اند جامعه ی جهانی نیز، مانند جامعه ی ایرانی، بیشتر به حرف و اعتراض گفتاری اکتفا می کند و لذا، حتی در زمینه ی پرونده ی اتمی نیز در حالیکه جهان به بحث و گفتگو مشغول است او در عمل، پروژ ه های اتمی خویش را به پیش می برد.
نباید فراموش کرد که در جهان واقعیات، همیشه آنکس که حق دارد پیروز نمی شود، بلکه آنکه درست عمل می کند. زیرا واقعیت ها بر اساس عمل مشخص است که تغییر می کنند و نه بر اساس آرزو و گفتار و رویاپردازی.
به همین صورت اگر قرار است در جهان و اقعی و در بیرون از ذهن ما رژیم ضدمردمی به سوی تغییر از طریق سرنگونی رود چاره ای نداریم جز اینکه به عمل مشخص دست زنیم. و کیست که نداند در مقابل رژیمی که به صورت برنامه ریزی شده و فکر شده می کشد، اعدام می کند، به حبس می کشد و سرکوب می کند، عمل کردن چیست ؟
بدیهی است که تحقق مبارزه ی کنشگرا در ایران نیازمند فراهم ساختن بستر مادی و ذهنی آن در جامعه است. این مهم نیز میسر نمی شود مگر آنکه مبارزه ی قهر آمیز توده ای برای سرنگونی جمهوری اسلامی و تحقق یک مردم سالاری عدالت گرا با تکیه بر تودهای آگاه، سازمان یافته و مسلح به عنوان یک استراتژی پذیرفته شود. برای آماده سازی این استراتژی هیچ چیز ضروری تر از یاری رسانی وسیع و عملی به مستعد ترین طبفه ی اجتماعی برای وارد شدن به چنین مبارزه ای وجود ندارد : یاری رسانی همه جانبه به طبقه ی کارگر ایران. طبقه ای که می تواند نیروی راهبر و قدرت اجرایی چنین استراتژیی باشد. خودرهایی طبقه ی کارگر به عنوان یک آرمان برای تمامی نیروهای انقلابی مطرح است اینک با ماست که راههای تحقق این آرمان را با توجه به شرایط ذهنی و عینی توده ها یافته و مورد اجرا قرار دهیم.

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
کورش عرفاني:



[تاریخ ارسال: 26 Nov 2006]  [ارسال‌کننده: کاظم]  [  ]  
از این که این بار خیلی کوتاه نوشتی ازت متشکرم. موفق باشی.   

[تاریخ ارسال: 26 Nov 2006]  [ارسال‌کننده: آسو نهرو]  [  ]  
آن قدیما یعنی آنزمان که نیروهای انقلابی داد میزدند، ای ملت دشمن در داخل ایران و همین خمینی است که با بستن دهانها وبا شکستن قلمها و با نقض تمامی آزادیهای سیاسی ،فردی و اجتماعی و با ترویج چماقداری ... زمینه را به چپاول وجهل وجنایت و حراج دادن منابع ملی مردم ایران فراهم میکند! آنموقع بعضی از دوستان به اصطلاح مبارز که تازه تازه دارند از خواب بیدار می شوند، با شعر وشعارهای گوشخراش ضد امپریالیستی و لیبیرالیسم .... نیروهای انقلابی آزادیخواه را شقه شقه و بی تفاوت وپاسیو کرده و با دست خود میدان را به تاخت تاز هیولای استبداد دینی خمینی سپردند.
به نظر من رژیم ملایان از روی ماهیت ارتجاعی و ضعف مطلق، به خاطر عقب اندختن سرنگونی خودش اکثر راههای اطلاع رسانی و آگاهی دادن و فعالیتهای زیرزمینی را در داخل بسته و اعتراضات مردم را اعم از کارگر معلم ودانشجو ... را به طور وحشیانه سرکوب میکند. واز طرفی رژیم با حمایت از تروریسم و ادامهً پروژهای اتمی خود تبدیل به تهدید جهانی شده است.
راه حل: تحریم منبع درآمد رژیم یعنی بلوکه کردن صدور نفت و قطع منابع تامین ماشین جنگی و صدور بنیادگرائی و تروریسم رژیم.2- همسوئی با جامعهً جهانی و بخصوص آمریکا و برداشتن رژیم جمهودی اسلامی و جایگزین کردن آزادی و دمکراسی و انطباق حکومت ایران با سیستم و قوانین حقوق بشر جامعهً جهانی برای جلو گیری از خشونتهای فرقه ائی و ایدولوژیکی و شاه الهی... جهت ایجاد صلح و ثبات و حفظ تمامیت ارضی ایران.
  

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.