شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

يكشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۷ - ۲۰ ژانویه ۲۰۱۹



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

موسی معلم بود.

همنشين بهار

ای انسان، ای خروسک پر کنده ایستاده بر دوپا ! گمان مدار که سحرگهان چو آوا بر نیاری، خورشید نیز طلوع نخواهد کرد.

نیکوس کازانتزاکیس

 من موسی را ندیده‌ام، مجاهد هم نبوده و نیستم امّا، به او احترام می‌گذارم.

 یک دلیلش این است که موسی، معلّم بود نه مبلّغ.

 مبلّغ، کاه را کوه می‌کند و دروغ می‌گوید امّا، معلّم از این آلودگی پاک است.

 از دید من «میخائیل نستورخ» نویسنده کتاب «منشاء انسان» مبلّغ است امّا، «الكساندر اوپارین» که «منشاء حیات» را نوشته معلم.

 لنین و مائو و دکتر ارانی و خلیل ملکی و امیر پرویز پویان...معلّم بودند، برژنف و تنگ شیائوپینگ و عبدالصمد کامبخش و نورالدین کیانوری... مبلّغ.

صاحب المیزان، آیه الله طالقانی، دکتر شریعتی (و تا حدودی مرتضی مطهّری) معلم،

مصباح یزدی و فخرالدین حجازی و احسان نراقی و حسین‌شریعتمداری، مبلّغ.

مبلّغ بد را بدتر و خوب را خوبتر می بیند، چاخان می‌کند. خالی می بندد و بوی کبر و غرور می‌دهد. معلّم امّا، از زبان و قلم و نگاهش مهر می‌بارد.

 با فروتنی همنشین است ولی به خدا هم باج نمی‌دهد...

***

موسی معلّم بود و هنگامی‌که مسئله‌ استبدال و استخلاف را می‌شکافت و با اشاره به آیه‌ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا  أَمْثَالَكُمْ... ــ نتیچه می‌گرفت به‏رغم جولان دائمى دشمنان‌ آزادی، از دل شب‌های تار صبح‌ سپید خواهد دمید، به آن ایمان داشت. 

ظاهراً آنچه بیان می‌کرد تازه نبود، به این حقیقت پیش‌تر امثال علامّه طباطبایى، مرتضى مطهرى، سید قطب، محمّد رشید رضا، محمدباقر صدر و... گوشه زده بودند امّا، او که از گردنه های سخت عبور کرده بود، این تئوری را رخت عمل می‌پوشید و با صبر و عشق صیقل می‌داد...  

***

همنشین بهار

hamneshine_bahar@yahoo.com 

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
همنشين بهار:



[تاریخ ارسال: 08 Feb 2006]  [ارسال‌کننده: ترانه حامدی]  [  ]  
سخنان همنشین بهار مثل همیشه نکته تازه دارد و خواننده را به اندیشیدن وامیدارد. پنهان نمی کنم که من تا دیدگاه را باز می کنم ابتذا به سراغ مقالات همنشین بهار می روم . با قدردانی از این نوشته زیبا که بدون شعر و شعار یکی از ارزشهای موسی خیابانی را برجسته نموده است، نام برخی از کسانی که در عکس ضمیمه این مقاله «موسا معلم بود» کنار موسا هستند می نویسم. البته بیشتر آنها دیگر زنده نیستند. حاج حسین پیش بین که اهل خمین بود و بسیار محبوب. عمویم می گفت وقتی که حاج حسین از زندان آزاد شد مردم او را روی دوش شان گرفته و تا خانه با خودشانبردند. البته مردم آنزمان کار نداشتند که زندانی از چه گروه یا حزبی است . زندانی بودن و پایداری حرمت داشت نه جزو مجاهدین بودن یا نبودن فدایی بودن یا نبودن...- خب غیر از جاج حسین پیش بین ، حسن کبیری . حاج محمودیان . سعید منبری اهل تفرش که با یک جوان دیگر از مجاهدین جلوی سفارت آمریکا در عاشورا اشعار انقلابی را با نوحه ها در هم می آمیخت و با صدای زیبایش می خواند. فرزانه سا (اسم کوچک یادم نیست) . مهدی خدائی صفت. که نفر پشتی پورآگل است... دوباره به نویسنده این مقاله سلام و درود می فرستم. ترانه حامدی   

  


[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.