شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲۷ مهر ۱۳۹۷ - ۱۹ اکتبر ۲۰۱۸



سايت ديدگاه


اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
فیس بوک Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

منافع و مضرات «اعتراض» خودجوش – بخش 3

علی ناظر












لینک به بخش
1، 2،
در بخش پیشین نوشتم « میوه منفعت «مردم» از آنچه روی داده، را نمی توان امروز چید، اما بی شک، نمی توان آن را نادیده گرفت.» علائم به بار آمدن و رسیدن این میوه «کال» را می توان در موضعگیری هایی که در داخل کشور منتشر می شود، مشاهده کرد.
در بیانیه خانه‌کارگر پیرامون وقایع اخیر، مطرح می شود « باور داریم آزادی‌های اساسی حسب قانون اساسی باید حرمت شوند و راهپیمایی‌ها و سایر آزادی‌های مشروع میثاق ما برای جلوگیری از بحران‌های آتی است...... از دولتمردان مجدانه خواستار پیگیری جدی تنگناهای اقتصادی بخصوص حفظ اشتغال موجود، پرداخت مقرری به بیکاران، همسان‌سازی حقوق بازنشستگان می‌باشیم به نحوی که منجر به ارتقای ملموس سطح زندگی آحاد جامعه شود....... باید صدای کارگران و بازنشستگان در مورد حقوق و مزایای‌شان شنیده شود که فعلا مهمترین مشکل آنها تنگناهای معیشتی است..... از رسانه‌های گروهی خصوصا رسانه ملی می‌خواهیم تا مطالبات صنفی و اقتصادی مردم را به نحو مطلوب منعکس نمایند تا از انباشت گلایه‌مندی‌ها جلوگیری شود..... »
مجید سرسنگی، معاون فرهنگی دانشگاه تهران، هر چند سعی دارد تا رتق و فتق علیه دانشجویان را ناچیز قلمداد کند، به ناچار به مشکلاتی که می تواند جرقه ای برای اعتراضات بعدی باشد،  اشاره می کند « بعضی از خانواده‌ها از شهرستان به تهران آمده و نگران بچه‌هایشان هستند و ما سعی داریم که با ارائه توضیحات و اطلاعات به خانواده‌ها از نگرانی آن‌ها بکاهیم...... بالای ۱۰ نفر همچنان در بازداشت به سر می‌برند، .... تا جایی که اطلاع دارم ۸ نفر از دانشجویان آزاد شدند، ولی آمار متغیر است.....» حجتی، عضو شورای شهر شیراز در مورد آزادی دانشجویان بازداشت شده با ابراز عجز « متاسفانه در پیگیری پرونده این دانشجویان با دو- سه مورد مواجه شدیم که تصاویر آنان دست به سنگ در حال تخریب اماکن عمومی دیده می‌شود و در اولین جلسه تحقیقات مقدماتی و تفهیم اتهام، این افراد اتهام خود را پذیرفته‌اند. طبیعتا آزادی این افراد پروسه سخت تری خواهد داشت اما دوستان اصلاح‌طلب و مقامات دانشگاهی و استانداری به شدت پیگیر آزادی این دانشجویان هستند.» ادامه می دهد «شنیده‌ها حاکی از آن است که هشت نفر از دانشجویان شیراز در بازداشت هستند که اسامی شش نفر از آن‌ها برای ما مشخص است.» محمود صادقی عضو اصلاح‌طلب کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس اسلامی با اشاره به «بازداشت حدود ۹۰ دانشجو در سراسر کشور» خبر می دهد که «از این تعداد، وضعیت حدود ۱۰ نفر نیز نامشخص بوده است». ساده اینکه، هر کدام از پرونده های فوق می تواند دولت و قوه قضائیه را مؤاخذه کرده و «اعتراضات» جدیدی را کلید بزند.
جمهوری اسلامی مدعی است که «اصل 27» در قانون اساسی جمهوری اسلامی، به «اعتراضات» مسالمت آمیز احترام می گذارد، و در بلندگوهای خود دائما تکرار می کند که «اغتشاشگران» می توانستند خواست های خود را مسالمت جویانه، و با استفاده از این «اصل»، ادا کنند،اما نکردند، وگرنه از جمهوری اسلامی «دموکرات»تر وجود ندارد.
جمهوری اسلامی با پنهان شدن پشت  یک سری«شعار»، «وعده» و «فریبکاری» می خواهد «معترض» را «اغتشاشگر» قلمداد کند. «مردم» باید در اسرع وقت جمهوری اسلامی را از این «اصل» خلع ید کرده و از این خاکریز مجازی گذشته و جمهوری اسلامی را در انظار عمومی «افشا» کند، و عملا نشان دهد که «مجوز» حتی یک «تجمع مسالمت جویانه» هم داده نمی شود.
«مطالبات» در چنین «تجمعی»، ساده است. «دانشجویان آزاد شوند»، و یا «حقوق معوقه کارگران پرداخت شود». بدون شک، ورود به این «فاز» و عملیاتی کردن «اصل 27» و «خواست هایی از این قبیل» نه تنها ساختارشکن نیستند، بلکه می تواند برای جمهوری اسلامی هم «زمان برای تنفس» بخرد. اما، برای تصاحب «سنگر»ی دیگر، و برای به عقب راندن جمهوری اسلامی در انظار عموم، باید جمهوری اسلامی را از «اصل 27» خلع ید کرد. باید «صوری» بودن این «اصل» را در عمل به نمایش گذاشت. با عملیاتی کردن «اصل 27»، جمهوری اسلامی دو چاره بیشتر نخواهد داشت؛ یا تن دادن به این «اصل» بدهد و یا آن را زیر پا بگذارد. هرکدام که جامه عمل بپوشد، جمهوری اسلامی «افشا» شده، و در برابر «مردم» قرار می گیرد.
تظاهرات حکومتی که از 13 دیماه در شهر ها انجام می شود، روی چند نکته کوک شده است. «منافق»، «فتنه گر»، «آشوبگر» و «اغتشاشگر». جمهوری اسلامی که این روزها خود را پشت «آتش زدن پرچم توسط اغتشاشگران» پنهان کرده و از «عِرق ملی» تا حد امکان سوء استفاده می کند، دیگر نمی تواند «معترضین» که روی «اصل 27» سوار شده اند را با این قبیل برچسب ها از میدان خارج کند، چرا که بقول خودشان کارگران «خواست های بحق» دارند. چرا که مشکل «معیشت» است، بیکاری است، اجاره بالا، بنزین گران، تخم مرغ با نرخ نجومی است. و اعتراض به این «مشکلات» با استفاده از «اصل 27» بیان می شود.
آنچه در هفته نخست اعتراضات رخ داد، ریزش «ترس»، و افزایش باور به «مطالبه گری» بود. باید این دو «حس خوب» را هرچه بیشتر تثبیت و نهادینه کرد. جمهوری اسلامی در «ضعیف ترین» جایگاه قرار دارد، و با تظاهرات حکومتی سعی دارد سنگرهای از دست رفته (ترس مردم از نظام، و ابراز مطالبات) را بازپس گیرد. با ورود به «فاز اعتراضات مجوز» کارگری/تهیدستان که بر روی خواست های «معیشتی»، مسکن، و یا رفاه زلزله زدگان، متمرکز شده باشند، می توان «تأثیر منفی» تظاهرات حکومتی بر «روح و روان معترضین» را به حداقل رساند.
حضور مستمر «مردم» در صحنه، نه تنها به حفظ «سنگر»های تصاحب شده توسط مردم یاری می رساند، بلکه مردم را هرچه بیشتر با «حقوق شهروندی» خود، آنچیزی که حسن روحانی می خواهد بنام خود ثبت کند، آشنا و مأنوس می کند. دیگر اینکه، صف آرایی واقعی در مقابل «تظاهرات حکومتی»، در روز روشن، شکل می گیرد. «معترضین» دیگر در دل تاریک شب «مطالبات» خود را بیان نمی کنند. با سوار شدن روی «اصل 27»، معترضین، در روز روشن، با صدایی رسا از نظام «دادخواهی» می کنند. بگذار تا رسانه های جهان این «دادخواهی» مبتنی بر «اصل 27» را نظاره کنند. مگر نه اینکه این روزها، از هر رسانه دولتی و وابسته، عکس و تفصیلات پیرامون شرکت تظاهرات ده ها هزار نفره در محکومیت «اغتشاشگران» پخش می شود؛ و مگر نه اینکه جمهوری اسلامی به «اصل 27» قانون اساسی خود می نازد؟ با سوار شدن بر «اصل 27»، بگذار در روز روشن، خواست کارگران، معلّمین، کارمندان و دیگر تهیدستان، در خیابان ها فریاد زده شود، و نعره های «مرگ بر فتنه گر» هرچه بی رمق تر شود.
در اینجا و در پایان این بخش، بیان یک نکته واقعی حائز اهمیت است و اینکه، در نظامی که خانواده فروهر ها نمی توانند یادمانی «آرام» از زنده یاد پروانه اسکندری و داریوش فروهر داشته باشند؛ در نظامی که رئیس جمهور پیشین آن ممنوع التصویر، و یا نخست وزیر پیشین خود را در حصر نگاه می دارد؛ در چنین نظامی، «اصل 27» نه تنها بی معنی و یک فریب است، بلکه توهینی است به آزادی بیان و تجمع. اما این را من و تو می دانیم.
جمهوری اسلامی برای فریب، این «اصل» را پیش کشیده، و باید آن را مانند پتک بر سرش فرود آورد. باید تک تک ابزار «فریب» و «تحمیق» مورد استفاده جمهوری اسلامی را به چالش کشاند، و گفت که اگر این قانون اساسی به آزادی تجمعات احترام می گذارد، «بسم الله»؛ مجوز اولین اعتراضات مسالمت آمیز علیه بیکاری، بی حقوقی، و بی مسکنی را صادر کن تا ببینیم که کدام صف و کدام تظاهرات پر جمعیت تر و کوبنده تر است.
یکی از منافع آنچه در این هفته گذشت، دست پُر «مردم» برای عملیاتی کردن «اصل 27» است.
علی ناظر
16 دیماه 1396
6 ژانویه 2018

منبع: سايت ديدگاه




نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از
علی ناظر:



در پیوند با این مطلب نظری ثبت نشده است.





با درود به ملت شریف ایران

باید یکی شویم


باید یکی شویم




گزیده خبرها

ادامه فهرست خبرها...

   



[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.