سلام خانم گلکو . من نزدیک به 4 سال است که با وب لاگ شما آشنا هستم و میدانم که انرژی ووقت زیادی دررابطه آن میگذارید . و وب لاگ پرخواننده ای هم دارید. میخواستم گفتگویی با شما دررابطه با وب لاگ ها و تاثیر آنها در جریان اطلاع رسانی و شکستن سانسور ومبارزه با رژیم جمهوری اسلامی داشته باشم. . اول از همه لطف کنید و درمورد وب لاگ خودتان و اینکه چه مدت است درآن می نویسید توضیحاتی بدهید

سلام خدمت شما و بینندگان سایت شما . همانطور که خودتان گفتید نزدیک به 4 سال است  که وبلاگ گل کو را می نویسم. از لطفت هم سپاسگزارم.

سوال بعد ی ام دررابطه با پن لاگ است . کلا برایمان توضیح بدهید که پن لاگ چیست و حیطه کارش درصحنه اینترنت چه چیزهایی است

قبل از هر چیز توضیح بدهم که همه جواب های من نظرات شخصی من هستند. پن لاگ سخنگو و روابط عمومی دارد که آنها نظرات رسمی پن لاگ را بیان میکنند.

پن لاگ نام کانون وبلاگ نویسان ایران است که  18 تیر 1383 تشکیل شد. البته پن لاگ اعضایی از کشورهای دیگر هم دارد . اما زبان عمده آن فارسی است. کارهای پن لاگ را  شورای دبیران  و کمیسیونهای پن لاگ انجام میدهند. اعضای شورای دبیران  توسط اعضا انتخاب می شوند. عضویت در کمیسیونها اختیاری است

لیست و آدرس برای تماس با  کمیسیونها در صفحه اصلی پن لاگ موجود است.

http://penlog.blogspot.com

 بعضی از آنها در حال حاضر فعال هستند و بعضی ها فعالیت ندارند  . گمان میکنم در حال حاضر حدود دویست وبلاگ نویس عضو پن لاگ هستند. سه عضو هم بسته هم داریم. یعنی کسانی که وبلاگ نمی نویسند اما از طریق نظرخواهی ( نظردادن) در وبلاگستان فعال بوده اند. اهداف کانون در منشور و اساسنامه کانون که در صفحه کانون موجود هستند نوشته شده است که عمده آنها  آزادی بیان و نشر و اندیشه  – مبارزه با سانسور -  اشاعه وبلاگ نویسی و کمک به وبلاگ نویسان هست.

در مورد فسمت دوم سوال یعنی حیطه کار پن لاگ در اینترنت پن لاگ  حول محورمنشور و اساسنامه  اش تا کنون در زمینه های زیر فعالیت کرده است:

-صدور بیانیه به مناسبت های مختلف مثلا  اعتراض به  دستگیری و زندانی کردن وبلا گ نویس ها یا همبستگی با کارگران شرکت واحد یا دانشجویان

ترجمه بیانیه ها و فرستادن بیانیه ها به سازمانهای حقوق بشری

خبررسانی  از طریق خبرنامه پن لاگ

 پیدا کردن راههای مبارزه با سانسور و فیلترینگ در اینترنت

ایجاد ارتباط بین وبلاگ نویسان از طریق ایی میل گروپ و وبلاگ 2.

کمک به وبلاگ نویسان پناهجو- شرکت در اجلاس های خبر رسانی ( در ژنو نماینده پن لاگ شرکت داشت)  و مصاحبه با رسانه های مختلف .

 البته اینها تلاش های بیرونی ما است. قسمت بزرگ کارها که در داخل  پن لاگ انجام میشود ایجاد کمیسیونها- نوشتن آیین نامه برای کمیسیونها- کارهای فنی پن لاگ  و صفحات پن لاگ و برگزاری جلسات- بحث های متمادی برای پیگیری کارها و پیدا کردن راههای مناسب برای ارتباط  که اینها بسیار وقت گیر هستند.

سئوال سوم من درمورد فعالیت هایی است که الان وب لاگ ها بطور مشخص زیر چتر پن لاگ انجام میدهند.  طومارهای زیادی را دیده ام که پن لاگ مبتکر آن بوده است و بخصوص دررابطه با زندانیان سیاسی و اعتراض به اعدام ها کارهای جالبی را تا کنون کرده است . دراین مورد و سایر فعالیت های وب لاگ های وابسته به پن لاگ خوبست توضیحات بیشتری بدهید

پن لاگ جزیی از جامعه حقیقی است. دردهای جامعه در اینترنت و در وبلاگ نویسان هم منعکس میشوند. بیانیه های پن لاگ در حقیقت فریاد جمعی ما برای اعتراض به  بی عدالتی های جامعه مان است. منشور و اساسنامه پن لاگ همانطور که گفتم محورش آزادی بیان است. بنابراین پن لاگ نمی تواند در برابر نقض آزادی بیان واندیشه و از آن بالاتر اعدام انسان ها به جرم عقیده متفاوت ساکت بماند. در اکثر موارد اعضا پیشنهاد میکنند که بیانیه ای صادر شود. اگر کسی مخالف باشد میتواند نظرش را بدهد و در آن باره بحث میشود .

در باره وبلاگ های کانون: 

. پن لاگ یک صفحه فارسی و یک صفحه انگلیسی دارد که در آنها بیانیه ها و اسامی اعضا و کمیسیونها و آدرسهای تماس با آنها موجود هستند.:

صفحه فارسی

http://penlog.blogspot.com

صفحه انگلیسی

http://penlog-en.blogspot.com

صفحه خبرنامه پن لاگ را کمیسیون خبرنامه اداره میکند به این ترتیب که اعضا مختلف کمیسیون خبرنامه روزانه این خبرنامه را  از منابع مختلف به روز میکنند. کسانی که مایل به همکاری با خبرنامه پن لاگ باشند میتوانند در کمیسیون خبرنامه عضو شوند.:

http://penlog-news.blogspot.com

 یک صفحه دیگر هم پن لاگ 2 است که همه اعضا به آن دسترسی  دارندو میتوانند مطالب مختلف یا قسمت هایی از وبلاگ خودشان را آنجا بگذارند. تنها شرط این است که مطلب طولانی نباشد.

http://penlog2.blogspot.com

سئوال چهارم درمورد فیلترینگ و اختناق صد درصدی است که رژیم جمهوری اسلامی اکنون درداخل ایران برقرار کرده است . آیا با وجود فیلترینگ آیا وب لاگ ها درداخل امکان دیده شدن دارند و اگر نه شما درمبارزه با این معضل چه میکنید وراه حل هایی که میشود به داخل ارائه داد چیست؟

 در حال حاضر همه سایت های پن لاگ و سایت های بسیاری از اعضا در ایران فیلتر هستند. بعضی ها حتی وبلاگ خودشان را هم نمی توانند ببینند.. اما وبلاگ نویس ها و پن لاگ هم بیکار ننشسته اند. چه از طریق درست کردن سایت آینه و چه از طریق معرفی پروکسی ها و از طرق دیگر سعی میکنند سد سانسور را بشکنند. پن لاگ پارسال  یک کمیسیون مبارزه با فیلترینگ تشکیل داد. اکثرا پروکسی ها به اعضا معرفی میشود و اعضا میتوانند آن را تست کنند و خبر بدهند.  یک ابتکار دیگر کانون که چند ماه پیش در برخی سایت ها منتشر شد اما هنوز کاملا فراگیر نشده است این است که ایرانیان خارج از کشور  که از براد بند استفاده میکنند میتوانند کامپیوترهای خود را تبدیل به سرور کنند و پس ووردش را در اختیار دوستان و آشنایان خود قرار بدهند. به این ترتیب کاربران ایران میتوانند با وصل شدن به این سرورها به راحتی وارد اینترنت بشوند. آموزش این در صفحه پن لاگ هست . جلسات آموزشی هم گذاشته خواهد شد.یک ابتکار دیگر هم این است که ایرانیان خارج از کشور فیلترشکن های موثر را خریداری کنند و پس وورد آنها را برای آشنایان خود در ایران بفرستند.

آیا به نظرشما گسترده ترکردن وب لاگ ها و مثلا اینکه هرکس دسترسی به اینترنت دارد با زدن وب لاگ دراطلاع رسانی بداخل سهیم شود میتواند درجهت شکستن جو سانسور کمک کند

و کلا شما با توجه به تجربه وبلاگ نویسی طولانی که دارید چه روش هایی را برای اتحاد بیشتر درجهت مبارزه با رژیم پیشنهاد میکنید؟

مسلما برای رژیمی که پایه و اساسش اختناق است وتعداد زندانهایش ده ها برابر مدارسش است وبلاگ ها مثل استخوانی در گلو هستند. نه پایین میروند و نه میشود درشان آورد.رژیم ایران به جایی رسیده که یا باید کلا اینترنت را تعطیل کند یا نیروی  بسیار زیادی برای فیلترینگ بگذارد.در کشوری که دولت به خصوصی ترین وجوه زندگی شهروندانش دخالت میکند وبلاگ جایی است که انسان ها میتوانند بدون ترس از سانسور نظرات خودشان را بیان کنند و اگر کسی چنین هدفی دارد وبلاگ برایش وسیله بسیار خوبی است. وسعت وبلاگ ها باعث میشود که  یا ترفندهای رژیم برای فیلترینگ بی اثر شوند یا بیشتر از این برای فیلترینگ و سانسور نیرو و پول بگذارد.

وجه دیگر وبلاگ ها همانطور که گفتید خبررسانی است. رژیم میتواند چند تا سایت شناخته شده را فیلتر کند اما نمی تواند همه وبلاگ ها را فیلتر کند.

در مورد سوال دوم می خواهم یک مثال بزنم. فکر کنید یک شکارچی یک گله گوزن گیر آورده و می خواهد یکی یکی شکارشان کند و شاخ هایشان را بفروشد. این وسط گوزن ها به جان هم بیفتند. این بهترین سناریو برای شکارچی است. بدون شلیک یک گلوله می نشیند تا همه یکدیگر را لت و پار کنند و بعد برشان دارد ببرد و بفروشدشان. این حکایت ما است.می توانیم متحد شویم و شاخ هایمان را نشان شکارچی بدهیم یا اینکه همدیگر را تکه پاره کنیم تا آخوندها به راحتی باقیمانده مملکت را هم خراب کنند.

این بحث ها و شاخ زدن ها در اوایل کار پن لاگ وجود داشت که خیلی هم طبیعی است اما یواش یواش دیدیم که کارها وقتی پیش میرود که هر کسی علائق مختلف خودش را کنار بگذارد و به جای تبلیغ این و آن کاری را که بر عهده اش گذاشته شده انجام بدهد.

 آیا میشود اتحادی را که زیرچتر پن لاگ دربین وب لاگ نویسها الان ایجاد شده درخارج از فضای اینترنت هم به نوعی گسترش داد و این اتحاد مجازی را به اتحادی عملی و درصحنه مبارزه عملی هم به نوعی پیش برد؟

این سوال خیلی سختی است و من جوابش را نمی دانم. فقط میتوانم در باره تجربه خودمان صحبت کنم. اتحاد و دوستی بین اعضا پن لاگ و بخصوص اعضا شورای دبیران که بیش از یک سال است با هم کار میکنند آسان به دست نیامده است. رژیم ایران سعی میکند با ایجاد جو بی اعتمادی قابلیت همکاری انسان ها را از آنها بگیرد. اما پن لاگ توانست این سد را پشت سر  بگذارد. در پن لاگ انسانهای مختلف با عقاید مختلف و حتی متضاد هستند. اما ما سعی کردیم پرنسیب ها و اهداف پن لاگ  را بالاتر از این وابستگی ها یا دلبستگی ها قرار بدهیم و خوشبختانه تا بحال موفق بوده ایم.البته پستی و بلندی هم بوده است اما احترام به یکدیگر را فراموش نکرده ایم. این یک تجربه شاید بی سابقه بود که عده ای با این درجه از تفاوت عقیده در یک جمع مجازی شروع به کار کنند. بنابراین مشکلات خاص خودمان را هم داشتیم و داریم . ما در کل به کارها و آرمان ها نگاه میکنیم و دنبال نقطه نظر مشترک میگردیم نه نقطه اختلاف. سعی میکنیم دور نقاط مشترکمان دور هم جمع شویم

در مورد جمع شدن در نقاط مشترک می خواهم یک مثال بزنم. شما وقتی از پن لاگ از من پرسیدید در باره فعالیت های آن صحبت کردید. بیانیه ها و کارهای دیگر. نپرسیدید که چه کسانی با چه ایده های مشخصی عضو پن لاگ هستند. این نشان میدهد که پن لاگ با اعمالش شناخته شده است. یعنی اعضا پن لاگ با اتکا به منشور و اساسنامه کانون هر کدام جزیی از این بافت بزرگتر شده اند. کسی که وارد پن لاگ میشود مهم نیست چه نظری داشته باشد. مهم این است که به تحقق آرمان های پن لاگ کمک کند. وقتی به این هدف بالاتر نگاه می کنیم دیگر اختلافات فردی اهمیت خودشان را از دست میدهند. شاید این در خارج از پن لاگ هم میسر باشد.

راه کارهایی که دراین مورد تجربه کرده اید کدامند و چه توصیه هایی برای افراد و گروه های اپوزیسیون دارید.

راه کار ما برای اتحاد این بود که پن لاگ محل تبلیغ هیچ گروهی نباشد . کسی علائق شخصی اش را در کارها وارد نکند و تا حد امکان بی طرف بماند.و همه احترام یکدیگر را رعایت کنند و از توهین به یکدیگر خودداری کنند.

اگر منظورت اتحاد اپوزیسیون است من نمی توانم توصیه ای بکنم. آنها همه زندگی شان را در راه مبارزه گذاشته اند و مسلما تجربه بیشتری دارند. بهایی که ما برای وبلاگ نویسی می پردازیم با بهایی که آنها برای مبارزه پرداخته اند اصلا قابل مقایسه نیست. فکر کنیم اصلا اپوزیسیون نداریم. مسئولیت شخصی انسانها چه میشوند؟

ایران کشوری است که مردمش هرگز دراداره هیچ کاری دخیل نبوده اند. بنابراین فرهنگ "کنارگود نشینی" متاسفانه در ما نفوذ عمیقی کرده است. من با تعجب می بینم بعضی  ها میگویند ما چون روشنفکر هستیم می توانیم بنشینیم و ایراد بگیریم و احتیاجی هم نیست که راه حل ارائه بدهیم. یعنی علنا می گویند یکی دیگر( که لزوما تاریک فکر است و به اندازه روشنفکر عزیز ما لابد عقلش نمی رسد)  مبارزه کند و کشته شود که ما بهره اش را ببریم. این طرز فکر به نظر من غلط است. مثلا همین تجربه کار گروهی ما در پن لاگ خیلی راحت به خود ما نشان داد که کارگروهی چقدر سخت است و چه مشکلاتی دارد. چیزی که شاید اگر واردش نمی شدیم هرگز درک نمی کردیم. شاید بهترین راه برای همه ما این باشد که از کنار گود بیاییم بیرون و به قدر خودمان وارد گود شویم. چه از طریق وبلاگ نویسی- چه از طریق تماس با سازمانهای حقوق بشر یا شرکت در تظاهرات. اما ساکت نمانیم.

من می خواهم از همه زنان و مردان آزاده ای که در این بیست و هفت سال زندگی شخصی شان را فدای آزادی مردمشان کرده اند تشکر کنم. من هرگز در حدی نیستم که بتوانم به این بهترین انسانهای کشورمان توصیه ای بکنم. بله آنها هم اشتباه کرده اند و میکنند و باید اگر راه کار بهتری در میان هست پیش رو گذاشت. اما نه از کنار گود.

آیا به نظر شما پن لاگ ظرفیت این را دارد که بتواند سایت های اپوزیسیون را هم بصورتی گرد آورد و زیر یک چتر قراردهد و به عنوان ارگان اتحاد سایت ها و وبلاگ ها ی سیاسی ایرانی عمل کند؟ برای پیشبرد چنین هدفی چه کارهایی میشود کرد ؟ .

اصل منشور و اساسنامه کانون "دفاع از آزادی بیان در اینترنت" است . پن لاگ هیچوقت نخواسته که به عنوان محور اتحاد اپوزیسیون عمل کند اما اگر الگوی پن لاگ باعث چنین وحدتی شود برای پن لاگ هم موفقیت بزرگی خواهد بود. .

ودرخاتمه اشکال اساسی  که سایت های اپوزیسیون الان با آن درگیرند به نظرشما چیست و مشکلات ارتباط گرفتن درست نیروها را باد اخل درچه می بینید

یک اشکال اساسی که من می بینم این است که اکثر سایت ها هنوز فقط دور و بر خودشان را می بینند. طوری می نویسند که انگار هیچ نیروی دیگری وچود ندارد و کاری نکرده. مردمی که از اختناق به جان آمده اند وقتی این سایت ها را باز میکنند می بینند که نیروهای انقلابی هم  یکدیگر را تحمل نمی کنند و این ناامید کننده است. من به عنوان یک انسانی میخواهم  احترام به یکدیگر را در سایت ها  ببینم. حتی به مخالف ترین گروه. این احترام بین گروهها که برقرار شود دنباله اش همان اتحاد و مبارزه و پیروزی است.

.

به نظر من یک ستون پیوندهاکه همه سایت های مخالف و موافق را در بر بگیرد به علاوه یک ستون خبری که اخبار گروههای دیگر را در آن قرار دهد و دعوت از افراد گروههای دیگر و حتی مخالف برای مصاحبه و گفتگو خیلی موثر خواهند بود.

علاوه بر اینها گذاشتن نظرخواهی در سایت ها باعث میشود که مردم بتوانند ارتباط ارگانیک با سایت ها داشته باشند. مسلما عوامل رژیم از اینها سو استفاده خواهند کرد اما اینها بهای آزادی است.

مشکل ارتباط نیروها با داخل شاید مشکل عدم اعتماد باشد. رژیم سعی زیادی در بی اعتماد کردن مردم به یکدیگر و بخصوص به نیروهای اپوزیسیون کرده است با ترفند های مختلف. بنابراین در دام رژیم نباید افتاد.  با این رژیم سانسور و اختناق باید با سلاح اطلاع رسانی جنگید. وقتی مردم سایت های نیروهای مخالف را باز میکنند و می بینند طوری نوشته که انگار غیر از آنها کسی وجود ندارد مسلما فکر میکنند که هنوز باید راه درازی را رفت.

مشکل دیگر هم کشت و کشتار و سرکوب شدید است. رژیم حتی  از یک جوان وبلاگ نویس هم  نمی گذرد و با اعدام های روزانه از مردم زهر چشم میگیرد . بنابر این در این جو ارتباط با نیروهای مخالف خیلی سخت است. به همین دلیل است که یک جرقه آزادی هم برای روشن کردن شب مهم است.

 هدف اصلی مردم رسیدن به آزادی و داشتن یک زندگی انسانی است. نیروهای اپوزیسیون فقط وسیله رسیدن به این هدف هستند. شرایط زندگی در ایران بسیارر خفقان آور و سخت شده است و مردم بالاخره خودشان زنجیرها را از پای خودشان پاره خواهند کرد. در این پروسه اگر نیروهای انقلابی در کنار مردم باشند ارتباطشان ممکن میشود  و مردم از کمک نیروها بهره مند میشوند و ارتباط برقرار میشود. در غیر این صورت نیروها از مردم عقب می مانند و ارتباطشان گسسته می ماند.

در کارهای پن لاگ آیا با مشکلاتی هم روبرو بودید؟

مسلما. اولا تجربه پن لاگ بسیار جدید است. یعنی عده ای با عقاید بسیار مختلف و متضاد که فقط همدیگر را به طور مجازی می شناسند و فقط از طریق اینترنت با هم تماس دارند و هر کدام یک سر دنیا هستند  در یک محیط مجازی دور هم جمع بشوند و بخواهند اینهمه کاررا با هم انجام دهند. طبیعتا سلیقه های مختلف با هم برخورد میکند. سرعت های انسان ها وروش های کاری شان هم با هم فرق دارد. به اینها باید مشکلات شخصی ومشکل امنیت اعضا چه در داخل و چه در خارج از ایران را هم  بایداضافه کرد. این عوامل اکثرا یا از مداخله و شرکت اعضا در کارهای کانون جلوگیری میکنند یا کارها را کند می کنند .

 وقتی پن لاگ شروع به کار کرد این موانع اکثرا مانع از انجام کارها میشدند. کم کم توانستیم که خیلی از این موانع را از سر راه برداریم. البته هنوز هم نیمه کار هستیم. هنوز خیلی راه مانده تا بهترین روش کار کردن با همدیگر در این محیط مجازی را پیدا کنیم. اما اگر کسی بحث های گروپ یاهوی کانون را از ابتدا تا الآن نگاه کند میتواند تغییر جو را به خوبی ببیند. یعنی خیلی از نق زدن ها و بحث های بی فایده تبدیل شدند به احترام به یکدیگر و حس همکاری . البته در این پروسه بعضی ها رفتند و بعضی ها آمدند اما در کل اکثر دوستانی که به گروپ یاهو سر میزنند اذعان میکنند که جو دمکراتیک و دوستانه ای بر آنجا حاکم است و من این را شخصا یک موفقیت بزرگ میدانم که توانستیم  در یک مجیط مجازی  و در شرایطی که دولت ایران برای بی اعتماد کردن انسانها به یکدیگر از هرترفندی استفاده میکند جوی سازنده  به وجود بیاوریم.

ما هنوز سعی میکنیم بتوانیم انسجام لازم را درکارهای پن لاگ ایجاد کنیم و اعضا را به شرکت هر چه بیشتر در کارها تشویق کنیم.

با تشکر از وقتی که دراختیار ما گذاشتید

من هم برای این فرصت تشکر میکنم

طلیعه سپیده دمان

http://www.talieh-sepidedaman.com/