شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

جمعه ۲۷ فروردين ۱۴۰۰ - ۱۶ آوریل ۲۰۲۱

سايت ديدگاه


فوکوس !سینمای جمهوری اسلامی واتافوکوس! سینمای در تبعیددر جشنواره ی زنان کل
زهره قوامی

زهره قوامی


فوکوس !سینمای جمهوری اسلامی واتافوکوس! سینمای در تبعیددر جشنواره ی زنان کلن


انم زهره قوامی گزارشی از کلن فرستاده اند که  به جای سرمقاله این شماره نقلش می کنیم  با یاد آوری این نکته  که با اجازه وپیشنهاد خودشان دستکاری مختصری در متن داشته ایم بی آنکه محتوای مطلبشان تغییر بکند.


تهمینه میلانی،رخشان بنی اعتمادو... در پیشگاه رهبر معظم جنایت کاران  


فستیوال زنان کلن ( فمیناله) جشنواره مهمی نیست؛ نه اعتبار جهانی دارد، نه حتا جاذبه ملی ، به این جشنواره نه رادیو وتلویزیون ها ی آلمانی توجه چندانی دارند نه بودجه مشخصی برایش منظور کرده اند. امسال آمدند یک جشنواره ناشناس دیگر فم توتال را هم در این جشنواره ادغام کردند که حاصل این آمیزش هم هیچ اعتباری به جشنواره نیفزود. جشنواره نه مدیر کار آمدی دارد نه معلوم است کمیته انتخاب براساس چه ضابطه ای فیلم انتخاب می کند نه برنامه ریزی دارد نه ساعت شروع برنامه ها معلوم است ونه ساعت پایان ، هر چه دم دستشان باشدوهر چند سال که از ساخت فیلم بگذرد در این بازار مکاره نمایش می دهند(برای نمونه فیلم زندان زنان دهسال پیش ساخته شده است) .اما این شبه جشنواره با یدک کشیدن نام زنان میخواهد جاذبه ای ایجاد کند وامسال هم موفق شد جمعی را به سالن بکشد، که انگار آرایشگران ایرانی سهم مهمی در پر کردن سالن داشته اند.اما این شبه جشنواره فرصتی است که جمهوری اسلامی زیر عنوان ایران فوکوس در دورانی که وابستگان شبه اصلاح طلبان هم می گویند دولت احمدی نژاد طالبانی/ فاشیستی است محصولات خودش را عرصه کند تا به آلمانی ها هم ثابت شود دولت مهر ورز دست کمی از دولت اصلاحات ندارد. آقای جواد طالعی گزارشگری که درهر زمینه ای قلم فرسایی می کند. یک بارمنتقد تئاتر است بار دیگر نقد نویس سینما ویک دفعه هم سر از دوبی در می آورد وگزارش تجار ایرانی دوبی را برای شهروندش گزارش می کنداز این رویداد هم غافل نیست (ایشان مدیر محترم دفتر اروپایی!! شهروند هستند) آقای طالعی اشاره می کنند که فیلم های جمهوری اسلامی، فستیوال را به مجلس عزاداری تبدیل کرد. اما نمی گوید که این فیلمها تماما با دقت دروزارت ارشاد جمهوری اسلامی در شورایی با حضور نماینده واواک و نماینده وزارت ارشاد وفارابی بازبینی وانتخاب شده است واگربه قول طالعی سیاه نمایی در محتوای فیلمها هست یک دلیل ساده می تواند داشته باشد که رژیم میخواهد بگوید که درایران اسلامی می توان با آزادی کامل هر سوژه ای را به فیلم برگرداند، در دوران خاتمی ودر سالهای آخر عمر دولت اصلاحات! همین شیوه بکار گرفته می شدواین دنباله همان شگرد است . آقای طالعی یادش می رود بگوید که خانم تهمینه میلانی یک فیلمساز دولتی است که ماه گذشه به همراه رخشان بنی ا عتماد به حضور رهبر جنایتکاران جهان شرفیاب شد .یادش نبود که از خانم مرکل رئیس دولت وقت آلمان بپرسد که شما که گفتید که رئیس جمهور کنونی جمهوری اسلامی هیتلر دیگری است پس چطور با حکومت هیتلری رابطه فرهنگی دوستانه دارید؟ هم کنسرت 80 نفره سمفونیکش را با هزینه هنگفت میزبان می شوید وهم کارهای فیلمسازان دولتی اش را عرضه می کنید هم داوران جشنواره هایتان از مبلغین ولایت فقیه مترقی والبته مطلقه هستند؟ از این شبه فستیوال البته چند گزارش دیگر هم نقل می شود. خانمی در سایت گویا مانندهمیشه رپرتاژ آگهی اش را تقدیم مشتاقان می کند وشهرزاد نیوز، ورادیو زمانه و.. با رو نویسی از روی دست همدیگر گزارش های مشابه ای صادر می کنند. اما خانم پانته آ بهرامی فیلمسازی که خودش را تبعیدی میداند در گفتگو با رادیو فردا اشا ره می کند که یکی از خصوصیات مثبت این جشنواره به هم آمیختن سینمای در تبعید وسینمای جمهوری اسلامی است . البته نمی گوید که فستیوال چه کوششی برای انجام این طرح مشعشش بکار برده است . کدام اطلاعیه واعلامیه رابرای جلب واطلاع به فیلمسازان در تبعید صادر کرده است ؟ بعد معلوم می شود سینماگر در تبعید یعنی خودش وخانمی به اسم سپیده فارسی ( از بستکان نزدیک جلال الدین فارسی) که آن خانم دوم یک پایش جمهوری اسلامی است ویک پای دیگرش خارج از کشور، وهمینطور پانته آ بهرامی احساس غرور می کند که تهمینه میلانی داور این جشنواره است؟اما چه بهره ای از این اقدام مفید برای سینمای در تبعید حاصل می شود؟ در برخی از گزارش ها به نمایش فیلمی به نام ازاین فریاد به اون فریاد زیر عنوان سینمای مهاجر اشاره ای گذرا می کنند امااز محتوای فیلم حرقی نمی زنند . سایت امنیتی محس رصایی (بازتاب ) در گزارشش از کلن البته نام خانم مهاجر! را با حقارت می برد واسم فیلمش را هم قید می کند بی آنکه خواننده اش بداند فیلم چه قصه ای داشته است ؟اما همین سایت از استقبال شایسته از فیلمهای جمهوری اسلامی در کلن با آب وتاب تعریف می کند .البته قصد من بررسی فیلمهای پانته آ بهرامی نیست چرا که کارهای وی از حد اقل ارزش سینمایی تهی است ومطلقا به نقد نمی آید. اما فیلم از این فریاد تا اون فریاد به خاطر محتوایش( نه ارزش سینمایی) که بر اساس نقاشی های سودابه اردوان در زندان ساخته شده است. تنها کاری از پانته آ بهرامی است که می شد تا آخر تحملش کرد واین فیلم هم به خاطر روش سازشکارانه سازنده اش تا کنون انعکاسی نداشته است.آخر این چه فیلمسازی است که زندان ها وشکنجه گاههای جمهوری اسلامی را تجربه کرده اما در اینجا در کنار صادرات سینمایی جمهوری اسلامی کارش را عرضه می کند که هیچ افتخار هم می کند که فیلمش در جشنواره ای است که تهمینه میلا نی داور آنست و فیلمهای رخشان بنی اعتماد( سازنده فیلم پپرو پاکاندی انتخابات ویکی دیگر ازشرفیابان به حضور رهبر ) و خانم منیژه حکمت (مدیر تبلیغاتی انتخابات کروبی ومعین) مرضیه برومند (از چاپلوسان حکومت که در داخل هم به او حرب الهی می گویند) عرضه شده است .او به جای آنکه به اعتراص حضور این فیلمسازان دولتی فیلمش را از جشنواره خارج کند، با غرور در کنارشان قرارمی گیرد.اما بی هویتی ما ایرانیان هم خود حکایتی دارد یک نفر در کلن نبود که معترض برنامه فوکوس ایران( فوکوس جمهوری اسلامی) باشد- لابد اپوزیسیون ضد حکومت خودشرکت کننده در فیلم پارتی بعداز نمایش فیلم خانم میلانی بودند . از این بهتر نمی شد با کمک  خود تبعیدیان !چهره ای همراه با رژیم از آنان ساخت. مرسی خانم پانته آ بهرامی وخبرنگاران رسانه های مستقل! فارسی زبان.


زهره قوامی کلن/ آلمان


 



منبع: سايت ديدگاه



نسخه‌ی چاپی  
ارسال اين مطلب به دوستان

در آرشيو سايت ديدگاه:
مطالب ديگر از زهره قوامی:


يافت نشد.



سینما در دیدگاه



[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.