شبکه‌ی دیدگاه: نیروهای سرنگونی‌طلب متحد شوید didgah      

صفحه‌ی نخست‌

حقوق بشر

يادداشت هفته

 پيوندها 

پنجشنبه ۱ آبان ۱۳۹۳ - ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴



سايت ديدگاه


[Total Signatures:  60]

  [Print Text]   [Print Signatures]  

Ik begroet mijn dierbare landgenoten die mijn stem in Iran en over de
hele wereld horen.

Ik ben Wali'olah Feyz Mahdawi geboren op 25 januari 1980. In oktober
2000 op 22 jarige leeftijd ben ik door de agenten van de geheime
dienst gearresteerd. De reden hiervoor was dat ze mij beschuldigden
dat ik me wilde aansluiten bij de oppositie partij Volksmojahedin
(Sazman-e Mojahedin-e Khalq-e Iran) en verder dat ik tegen het regime
activiteiten zou hebben willen verrichten.

Na mij arrestatie ben ik gedurende 546 dagen in een cel door de
geheime dienst verhoord. Gedurende die tijd heb ik de zwaar fysiek- en
psychische marteling moeten doorstaan. Wat ik al die tijd bij me moest
hebben, waren blinddoeken, hand- en voetboeien. Ik moest al die tijd
in een cel met een oppervlakte van 4 m² die onvoldoende verlicht werd,
verblijven.

Deze periode was de moeilijkste periode van mijn leven. 's nachts
werd ik soms door de agenten van de geheime dienst wakker gemaakt en
daarna werd ik naar een ruimte buiten de cel gebracht, dan werd er
tegen mij gezegd : "Vertel ons je laatste wensen!" en dan gingen ze
met een pistool schieten, om mij bang te maken. Ik dacht dat de schot
mij raakte. Ik was voor een tijdje geshockeerd, maar ze pakten me weer
en dan brachten ze me terug naar mijn cel.

Toen deze periode afgelopen was, in 2002, werd ik na een kort- en
eenmalige zitting bij afdeling 26 van de revolutionaire rechtbank
door een rechter ,genaamd Hadad, ter dood veroordeeld. Tijdens de
zitting heb ik alle beschuldigingen krachtig tegengeworpen. En met een
luide stem heb ik geroepen dat ik de rechtbank van het regime niet
erkende, omdat er noch een advocaat noch een jury aanwezig was!

Op dezelfde dag ben ik wegens mij protest tegen de rechtbank naar een
gevangenis in Kermanshah [een stad in het weten van Iran] gebracht.
Een paar maanden moest ik daar onder zeer moeilijke omstandigheden
verblijven.

Begin 2002 ben ik naar gevangenis van Evin in Teheran gebracht. Na een
paar maanden werd ik weer vanwege een mondelinge ruzie met meneer
Bakhtiari, (het voormalige hoofd van de nationale gevangenissen) naar
de Gohardasht gevangenis verbannen.

Ik kan me nog herinneren dat het voormalige hoofd van deze gevangenis
mij vertelde: " Niemand kan je meer in deze gevangenis helpen". Sinds
die tijd tot heden heb ik alle dreigementen onder de moeilijke
omstandigheden moeten doorstaan. Zelfs werd ik door gevaarlijke
gevangenen die door de gevangenisambtenaren gestimuleerd werden,
aangevallen. Alhoewel, alle politieke gevangenen worden hier in
deze gevangenis onder deze omstandigheden bewaard. Dat is hier
normaal!!!!

Een paar dagen voor het Iraanse nieuwjaar, maart 2006, werd mij door
de Vice-president van de rechtbank van deze gevangenis, Ali Mohammadi,
een papier aangekondigd. In die papier stond dat ik op 16 mei 2006
word opgehangen. Deze was mij echter al mondeling door het nieuwe
hoofd van de gevangenis, Ali Haj Kazem, en het afdelingshoofd van de
zesde afdeling van de gevangenis aangekondigd. Vorige week had het
afdelingshoofd van de zesde afdeling met een dreigende toon mij
verteld: " waarom breng je het nieuws van je veroordeling naar buiten?
Dit is niet in je voordeel! Dit was ook niet in voordeel van Hojat
Zamani."[ Hojat Zamani is een paar maanden geleden wegens dezelfde
beschuldigingen door het dictatoriale regime opgehangen].

Ok! vrienden en landgenoten die mijn stem horen. Ik heb gedurende mijn
verzet geleerd dat voor een strijder niet belangrijk is dat hijzelf
zijn einddoel bereikt, maar belangrijker is dat hij onderweg naar zij
doel weerstand biedt. Ik ben van mening dat rechtvaardigheid,
democratie en vrijheid zoals ademhaling voor mensen van levensbelang
zijn en daarom wil ik jullie vragen om jullie verzet tegen het brutale
regime van mullah's niet stop te zetten.

Tenslotte heb ik ook een boodschap voor de machthebbers van het
dictatoriale regime: Wij zullen ons nooit voor schande buigen en
zullen nooit ons overgeven. En zelfs ten koste van ons leven zullen we
nooit jullie heersend dictatuur beamen.

Leve vrijheid van het Iraanse volk!

Wali'olah Feyz Mahdawi,
Gohardasht gevangenis



http://www.didgah.net/seda/didgah_valifaiz.ram

*  First name:

*  Last name:

*  Place of Residence:

*  Email Address(for office use only):

*  Profession:




[www.didgah.net] [email: irancrises@gmail.com] [© Didgah 1996]
بازچاپ مطالب سایت دیدگاه با ذکر منبع آزاد است.